Druppel voor een zacht dak: hoe correct te installeren

Dropper voor zachte dakbedekking, u zult zeker met dit extra element te maken krijgen bij het installeren van het dak. Het belangrijkste doel van deze balk is om de dakoverstekken te beschermen tegen vocht en om water in de goot te leiden. Waar en hoe het te installeren, zullen we in ons artikel vertellen, en we zullen ook het hele proces van het installeren van een zacht dak beschrijven.

Wat is een zacht dak? Dit is een algemene naam voor dakbedekkingsmaterialen, waarvan het hoofdbestanddeel bitumen is.

Maar de installatie van deze coating is niet mogelijk zonder het gebruik van extra onderdelen, waaronder druppelaars - kroonlijsten.

Dit element beschermt de wanden van het gebouw en de basis van het dak tegen atmosferisch vocht en water dat van het dak stroomt, leidt de stromen naar de goot en sluit ook het dakbedekkingsmateriaal af tegen sterke windvlagen. Dat wil zeggen, het is een soort beschermend schort.

Kroonlijsten voorkomen niet alleen rotting van houten dakconstructies, maar vervullen ook een esthetische rol. Ze geven de dakoverstek een duidelijke, gelijkmatige rand en sluiten de daktaart af. Dakrandstroken zijn gemaakt van gegalvaniseerd staal met een anti-corrosielaag en een polyester coating.

Hun kleur wordt geselecteerd om overeen te komen met het hoofdmateriaal. Droppers worden over de gehele lengte van de overstek van de kroonlijst geïnstalleerd.

Nu stellen we voor om te overwegen hoe het dak is gerangschikt en op welk punt druppelaars zijn gemonteerd, maar eerst zullen we ontdekken wat het voordeel is van een zacht dak ten opzichte van andere dakbedekkingsmaterialen:

• Hoog niveau van waterdichtheid. Dit wordt bereikt door de stevigheid van het dakbedekking.
• Het installatieproces kost niet veel tijd, hiervoor zijn geen speciaal gereedschap en apparatuur nodig, meerdere mensen kunnen het werk doen.
• Daken gemaakt van materialen van de nieuwste generatie zijn perfect bestand tegen temperatuurveranderingen en gaan vrij lang mee, minstens 20-25 jaar.
• Door zijn elasticiteit is het materiaal bestand tegen mechanische beschadigingen, egaliseert het oneffenheden en heeft het hoge geluidsabsorberende eigenschappen.
• Het materiaal heeft een relatief lage prijs in vergelijking met andere dakbedekkingsmaterialen.

Zacht dak - wat is beter? Laten we elk materiaal afzonderlijk bekijken.

Flexibele tegel - een vlakke plaat, van een rand waarvan figuurpatronen (ruit, trapezium, rechthoek, etc.) worden gesneden. Dit materiaal is gebaseerd op geperst, non-woven glasvezel geïmpregneerd met bitumen.

Bovenste deel dak materiaal beschermd door een laag basaltverband (shinglas, shingles) of koper (koper shingles). De onderste is een laag vorstbestendige bitumen-polymeermassa, die wordt beschermd door een siliconenfilm (deze wordt vóór het leggen verwijderd).

Naar de belangrijkste voordelen zachte tegels: dakbedekking omvatten weinig afval en de mogelijkheid om het te gebruiken op daken van elke configuratie en complexiteit.

Roldakbedekking is gemaakt op een synthetische of glasvezelbasis, die is geïmpregneerd met bitumen-polymeermaterialen.

Dit type coating wordt zowel in de particuliere als industriële bouw gebruikt. Het grootste nadeel is de dampdoorlaatbaarheid.

Membraan dak – gemaakt van TPO, PVC en EPDM membranen. Een belangrijk kenmerk van de installatie is het fixeren van de naden met hete lucht, wat de sterkte van de coating verhoogt. Dit materiaal wordt als sterk, betrouwbaar en duurzaam beschouwd.

Installatie van het dak omvat verschillende fasen, beschouw ze aan de hand van het voorbeeld van een dak gemaakt van flexibele tegels:

1. Basis voor montage. Eerst wordt een krat geïnstalleerd onder een zacht dak. Het moet stevig zijn, met de mogelijkheid om er met spijkers andere materialen aan te bevestigen. Voor deze doeleinden worden drie soorten houten producten gebruikt:

• Multiplex voor zachte dakbedekking;
• OSB-borden;
• Snijplanken.

Randplaten zijn gevuld met een opening van 5 mm, dit is nodig voor hun natuurlijke uitzetting onder invloed van temperaturen. De dikte van de plaat is afhankelijk van de spoed van de spanten en varieert van 20 tot 30 mm.

Multiplex onder een zacht dak wordt vochtbestendig of tand-en-groef genomen. De dikte is ook afhankelijk van de spoed van de spanten en varieert van 12 tot 21 mm.

Over OSB-platen gesproken, het is vermeldenswaard dat er ook een opening van 3 mm tussen is toegestaan, maar dit wordt gedaan in gevallen waarin de latten worden gelegd bij een temperatuur van minder dan 5 graden. Bevestig de kist aan de spanten, zelftappende schroeven of geborstelde spijkers.

Advies! Het vochtgehalte van hout mag niet hoger zijn dan 20%. Alle materialen worden behandeld met een speciale beschermende oplossing.

2. Ventilatie. Voor ventilatie van de ruimte onder het dak zijn in- en uitlaatopeningen voorzien voor luchtcirculatie. Toegangsopeningen zijn aangebracht in het onderste deel van het dak, op de kroonlijstoverstekken. Om dit te doen, is de kroonlijst bedekt met soffitstrips of zijn er speciale ventilatieroosters gemaakt. Uitlaatopeningen zijn voorzien in het bovenste deel van het dak. Om dit te doen, worden een geventileerde nok of puntventilatie-uitlaten (beluchters) gemaakt. De breedte van de luchtspleet moet tussen 50 en 80 mm zijn.
3. Vervolgens wordt een voeringlaag gelegd, deze kan continu of gedeeltelijk zijn (langs de omtrek van het dak, bij de uitgangen van buizen en ramen, op plafonds en kruispunten). Gebruik hiervoor opgerolde bitumineuze materialen die elkaar overlappen (vanaf 10 cm en meer) en vervolgens met dakspijkers (stap van 20 cm) aan de kist worden genageld.
4. Druppel installatie. Met zijn basis wordt de dakrandplank bevestigd aan de bovenste helling, aan de voeringlaag. De onderrand hangt aan de overstek van de kroonlijst. Droppers zijn overlapt, met een overlap van 2 cm, met spijkers. Op de plaatsen waar de planken op elkaar liggen, worden 3 spijkers genageld, spijkers worden langs de rand genageld in stappen van 10 cm, in een zigzagpatroon (weergegeven in de afbeelding).

De meest voorkomende fout bij het installeren van druppels is hun verkeerde locatie.

Als u bijvoorbeeld een plank over waterdichting spijkert, is er geen luchttoegang en dus geen ventilatie als zodanig. Bij een juiste installatie wordt de plank aan de kist bevestigd, onder het dakbedekkingsmateriaal.

Het moet licht gebogen zijn van de ommantelingsplaat. Ook de breedte van de balk zelf speelt een belangrijke rol. Hierbij dient er rekening gehouden te worden met het al dan niet plaatsen van een goot.

Maar eerst spijkeren ze het voorbord aan de overhang vast. Soms is het nodig om twee kroonlijsten te installeren (Figuur 3), maar dit is al afhankelijk van het gebruikte dakbedekkingsmateriaal en de structuur van het dak.

5. Montage van frontplaten. Om de rand van de kist te beschermen, worden frontale strips vanaf de uiteinden van het dak genageld. De technologie en het principe van hun installatie zijn vergelijkbaar met de installatie van druppelaars.
6. Installatie van een daltapijt. In kleur moet het overeenkomen met de kleur van de flexibele tegel. Nagels worden langs de rand van het daltapijt genageld, op een afstand van 10 cm van elkaar. Het wordt ook aanbevolen om de randen van het materiaal te coaten met bitumineuze mastiek voor een betrouwbaardere grip.
7. Installatie van kroonlijsttegels. Op de druppelaar wordt een kroonlijsttegel gelijmd. De tegel wordt end-to-end gelijmd en vervolgens ook vastgezet met spijkers langs de bovenrand.

Advies! Op aanraden van specialisten worden kroonlijsttegels gelijmd boven de plaats van de buiging van de plank op een afstand van 10-12 mm.

1. Installatie van gewone tegels. De beschermfolie wordt van de achterkant van het materiaal verwijderd. De eerste rij is zo gelegd dat de bloembladen niet alleen de voegen van de kroonlijsttegels bedekken, maar bijna alles, slechts 1 cm mag naar buiten gluren. De tegels worden vastgezet met 4 spijkers in de hoeken. Volgende rijen worden gestapeld met een patroonverschuiving, dat wil zeggen in een dambordpatroon. Het teveel wordt afgesneden met een mes met een gebogen lemmet. De randen van de tegels langs de randen zijn ingesmeerd met bitumineuze mastiek op een afstand van 10 cm van het einde.Op de dalen worden de tegels zo gesneden dat er een open ruimte van 15 cm overblijft.
2. Het plaatsen van nokpannen. Nokpannen worden verkregen door de dakrand in drie delen te snijden. Het wordt overlapt op een afstand van 5 cm en genageld, 2 aan elke kant. In dit geval zijn de spijkers zo gerangschikt dat ze worden bedekt door de volgende tegel.
3. Aanbrengen van dakaansluitingen. Deze plaatsen verdienen speciale aandacht. Een houten lat van 50x50 mm is langs de omtrek van de buizen gevuld. Er wordt een voeringmateriaal op gelegd, dat wordt vastgemaakt met spijkers en bitumineuze mastiek. Vervolgens wordt een laag gewone tegels gelegd, met een stijging van 30 cm langs het verticale oppervlak. Het is gemonteerd met behulp van bitumineuze mastiek. De bovenkant van een gewone tegel is bedekt met een metalen strip, die met spijkers op een verticaal oppervlak is bevestigd en vervolgens is afgedicht met siliconenkit.

De instructies voor het installeren van een zacht dak bevatten, zoals u al begreep, een reeks maatregelen en niet alleen het leggen van flexibele tegels. Ik zou willen opmerken dat hoe lang elk van deze fasen correct wordt uitgevoerd, afhangt van hoe lang uw dak u zal dienen.

Heeft het artikel je geholpen?