Dakconstructie: eenvoudig over complex

Niemand zal beweren dat het dak een van de belangrijkste bouwconstructies is. Het neemt de meeste negatieve effecten van het milieu op zich, ervaart zeer ernstige stress. Daarom speelt het ontwerp van het dak van het huis voor het welzijn van de bewoners een belangrijke rol. Hoe ziet het dak eruit in een sectie en over het juiste apparaat - in dit artikel

Het dak van het gebouw brengt door zijn elementen de belasting over van zijn eigen gewicht, sneeuw- of windstroom naar de ondersteunende structuren van het huis zelf - of het nu gaat om muren of kolommen. Daarom wordt speciale aandacht besteed aan het juiste ontwerp.

Onnauwkeurig berekend doe-het-zelf dakspanten, hellingen of dakbedekking kunnen zichzelf snel beschadigen en schade aan andere bouwconstructies veroorzaken. Theoretisch zou de berekening van daken moeten worden uitgevoerd volgens SNiP II-26-76 (1979) - "Daken".

De laatste wijzigingen in deze norm werden echter in 1979 aangebracht, toen veel van de moderne coatings nog niet in de natuur bestonden.

Daarom wordt het ontwerp van daken en hun constructie in termen van isolatiematerialen en direct dakbedekkingsmateriaal nu voornamelijk geaccepteerd, hetzij naar analogie met vervangende materialen, hetzij op basis van de specificaties van hun fabrikanten.

Er zijn vele vormen van daken, aangezien elke regio zijn eigen klimatologische en traditionele kenmerken heeft dakbedekkingsmaterialen.

Afgezien van verschillende exotische projecten, waarbij elk onderdeel zorgvuldig werd berekend en met de hand werd gemaakt, kunnen alle daken worden getypeerd op basis van de volgende kenmerken:

• vooroordeel
• dak vorm
• Het aantal stralen
• Type draagstructuur
• dakbedekking

Al deze typen hebben echter gemeenschappelijke elementen:

• vloerbedekking op de bovenste verdieping
• dragende dakconstructie
• daktaart - een grotere of kleinere reeks lagen die isolatie van het gebouw bieden tegen neerslag, gevoelstemperatuur

In termen van dergelijke dakhelling, het dak kan plat zijn (symbool, een helling van minstens 3% is noodzakelijk voor elk dak om neerslag af te voeren) of hellend.

Sommige platte daken zijn gemaakt met een "omgekeerde" helling - ze hebben een afvoersysteem in het gebouw, hiervoor installeren ze speciale stormstijgers en ontvangende trechters op het dak.

Hellingen worden respectievelijk naar de trechters gemaakt. Hoewel ogenschijnlijk complex, is het soms eenvoudiger en goedkoper dan een complex systeem van goten en leidingen buiten het gebouw aan te leggen.

Voor platte daken is de basis van het dak in de overgrote meerderheid van de gevallen het plafond van de laatste verdieping van het gebouw, hoewel er ook constructies zijn met een zolder, maar dit is zeldzaam - meestal wordt in plaats daarvan een technische verdieping aangebracht.

Om de gewenste helling voor drainage te creëren: bij een extern afvoersysteem wordt soms een zijde van de vloerplaat van de laatste verdieping verhoogd, bij beide systemen wordt de plaat gelijkmatig geïnstalleerd en worden de vereiste hellingen ingesteld met behulp van cementdekvloeren.

platte dakconstructie

Belangrijke gegevens! Een plat dak is de meest eenvoudige dakconstructie. Het heeft het kleinst mogelijke oppervlak en biedt daarom het laagste materiaalverbruik. Vanwege het lage talud vraagt ​​het echter om een ​​uitstekend functionerend afwateringssysteem, wat een zorgvuldig ontwerp en uitvoering vereist.

Platte daken zijn onder te verdelen in:

• Niet-geventileerd - zo'n dak heeft geen toegang tot lucht uit de externe omgeving. Moderne isolatiematerialen maken het mogelijk om de isolatie bijna hermetisch in te pakken: van onderaf is het een dampscherm dat het binnendringen van vocht uit het plafond voorkomt, en van bovenaf - waterdichting. Bij deze manier van organiseren is het echter noodzakelijk dat:
  • De isolatie heeft bij het leggen gegarandeerd geen restvocht
  • Lagen hydro- en dampscherm werden zonder gebreken gelegd
• Geventileerd - dit is een variant van het dak, waarbij met behulp van speciale pakkingen de isolatie verticaal wordt gescheiden van de waterdichting. Hierdoor kan lucht vrij door de warmte-isolerende laag blazen en er vocht uit verwijderen.

• Omgekeerd - hier wordt de omgekeerde volgorde van de isolatielagen gebruikt: de waterdichte laag wordt eerst gelegd en de thermische isolatielaag wordt er bovenop gelegd. Niet-absorberend (bijvoorbeeld polystyreenschuim), er wordt een beschermende laag grind bovenop gemaakt. Indien nodig wordt een extra beschermlaag gelegd.

Omgekeerde dakbedekking heeft een aantal voordelen ten opzichte van andere opties: hier is het, indien nodig, niet nodig om een ​​betonnen dekvloer te gebruiken, wat het gewicht van het dak drastisch vermindert, waterdichting wordt betrouwbaar beschermd tegen mechanische belasting, blootstelling aan hitte, vorst en ultraviolet straling.

Ook zijn dakconstructies met kleine hellingen verdeeld in niet-geëxploiteerde - waar mensen alleen mogen blijven om het dak zelf te onderhouden (sneeuw storten, bladeren, reparaties, enz.), En geëxploiteerd - er zijn terrassen op aangebracht , recreatiegebieden en sportterreinen worden aangelegd, planten worden aangeplant.

Dit is een zeer redelijk gebruik van lege ruimte, zowel voor een stedelijk hoogbouwgebouw als voor een huisje. Een dergelijk dak is echter veel gecompliceerder, zowel qua uitrusting als qua structuur. Er worden verschillende nieuwe lagen aan toegevoegd.

schuine daken

De meest uiteenlopende groep dakconstructies is hellend. Dit is niet verrassend - er kan immers maar één vlak worden gerangschikt en hellende kunnen eindeloos worden gecombineerd.

Dergelijke daken zijn erg mooi, vooral door de combinatie van hellingshoeken.

Advies! Bij het kiezen van een dak voor een huis, moet u zich niet laten meeslepen door te complexe vormen.Hoe meer hoeken het dak heeft (vooral concave), hoe hoger de kosten van de constructie en werking, en hoe pretentieuzer het project niet op de beste manier in de bouwtijd zal worden weerspiegeld.

Om te begrijpen welke verschillen er zijn in verschillende soorten schuine daken, moet u de terminologie kennen. Tegelijkertijd zijn er twee niveaus - dragende constructies en directe dakbedekking - elk heeft zijn eigen set standaardelementen. .

Aangezien daken worden geclassificeerd op basis van hun uiterlijk en het zich manifesteert in de vorm van een dak, is het eerste wat er aan de buitenkant is:

De hoofdklassen van daken zijn één-helling, gevel, vier-helling (heup en half-heup) en multi-gevel (met meer dan 2 gevels en een complexe dakconfiguratie). Elk type hellend dak kan ook een recht (zelfs op elk van de hellingen) of een gebroken dak hebben.

Hellende daken zijn daken waar, binnen een of meer hellingen, de hellingshoek verandert.In dit geval kan de breuk zowel in de richting van toenemende helling zijn, zoals bij het klassieke mansardedak, als in de richting van de afname ervan, zoals in vakwerkhuizen.

Aangezien de dakbedekking op de ondersteunende structuren ligt - het truss-systeem, is het duidelijk dat hoe complexer de configuratie van het dak, hoe moeilijker dit systeem zal zijn.

Dit leidt tot een toename van het werkvolume, een verhoogd materiaalverbruik en een toename van de belasting van de draagconstructies van het gehele gebouw. Op dergelijke daken is het moeilijker om een ​​drainagesysteem te implementeren. Ook neemt het gebied van materialen dat wordt gebruikt om het daktapijt te organiseren, veel toe.

truss systeem

Het spantensysteem dient als het skelet van het dak. Het neemt de belasting van het dakbedekkingsmateriaal op zich (zijn eigen gewicht, de druk van sneeuw die zich in de winter heeft opgehoopt, windbelasting) en brengt deze over naar de ondersteunende structuren van het gebouw.

Het doel van de belangrijkste elementen van het truss-systeem:

• Dakspanten worden gebruikt om het dakbedekkingsmateriaal te bevestigen en vast te houden
• Aanscherping - een horizontaal element waardoor de spanten niet kunnen scheiden
• Run (sleight) - een balk gebaseerd op rekken en trekjes en loopt langs de dakhelling, loodrecht op de spanten. Dient om het gewicht van het dak gelijkmatig over de spanten te verdelen
• Rek - een tussenliggend ondersteunend verticaal element dat het gewicht van het truss-systeem overbrengt op de interne dragende muren of vloerplaat
• Liggend - een balk die over de vloer loopt, creëert samen met een ren en rekken een verstijvingsriem en verdeelt ook de belasting hiervan gelijkmatig over de ondersteunende structuur van het gebouw
• Mauerlat (spantbalk) - omsnoering langs de bovenkant van de dragende muren, waaraan de onderranden van de spantpoten zijn bevestigd.Brengt de belasting over van de spanten naar de dragende buitenmuren

Er zijn twee hoofdtypen spantensystemen: hangende spanten en gelaagd. Het verschil tussen beide zit hem in het principe van het overbrengen van druk op ondersteunende structuren.

Schuine spanten rusten van bovenaf op de buitenste dragende muren, door de mauerlat, en oefenen van boven naar beneden druk uit op de muren. Indien nodig worden extra steunen in het dak geïnstalleerd.

Afhankelijk van de breedte van het gebouw kunnen er een of twee van dergelijke steunen zijn. In dit geval kan de maximale afstand tussen de steunpunten van de spanten op de buitenmuren 14 m zijn.

In dit ontwerp werkt het rek in compressie, indien nodig worden er ook stutten geïnstalleerd en voorkomen ze dat de spanten in het midden doorbuigen of breken. Met een lange overspanning worden de spanten extra versterkt met soezen.

Bij een dakopbouw met hangende spanten werkt het systeem juist brekend. Ze worden hangend genoemd, omdat de spanten alleen op de externe dragende muren rusten, zonder steunen in het huis.

De taak om hier aan te spannen is om "het uitspreiden van de spantpoten te voorkomen, het wordt hier aan de onderkant van de spanten geïnstalleerd. Bij een grotere overspanning wordt een extra dekvloer of dwarsbalk op enige afstand van de bovenrand van de spanten geplaatst.

Bij nog grotere overspanningen wordt in het midden een verticale kop met stutten geplaatst. Het werkt als volgt: de spanten hebben de neiging om de onderste bladerdeeg te breken.

In dit geval wordt de kracht van hen overgebracht op de kop (van boven naar beneden) en daardoor naar de bladerdeeg. Er is dus een "omgekeerde stuwkracht" - een compressiekracht die de bladerdeeg buigt en de uiteinden van de spanten naar het midden trekt. De stutten helpen om de druk van het middelste deel van de spanten over te brengen naar dezelfde trek.

Advies! Het dak volgt de configuratie van de belangrijkste dragende structuren van het gebouw, althans de buitenmuren. Aangezien daken met een complex terrein een geschikt truss-systeem vereisen, is het de moeite waard om de winsten en verliezen te berekenen, zelfs bij het opstellen van de lay-out van het toekomstige huis. Vaak is het handiger om architecturale excessen te weigeren. Zelfs een eenvoudige luifel over de put werkt betrouwbaarder.

De spanten worden, afhankelijk van de ontwerpbelastingen, elke 600-2000 mm geïnstalleerd, terwijl ofwel elk paar, of op bepaalde intervallen, worden verbonden door extra elementen - dezelfde dwarsbalken. Dergelijke bundels worden spanten genoemd. Met grote dakafmetingen is dit een complexe en langdurige klus als het op locatie wordt gedaan, precies op het moment van installatie.

Om de maatnauwkeurigheid te verbeteren en de bouwsnelheid te verhogen (en de kosten te verlagen), worden in de fabriek gemaakte spanten gebruikt, die op industriële wijze zijn vervaardigd.

Het einde is de kroon

En al deze moeilijkheden zijn nodig om het laatste detail op het dak van het gebouw te plaatsen - een daktaart. Hij is het die het hele interieur van het huis beschermt tegen regen, sneeuw en wind. Het schuine dak is gezegend met het feit dat er elke vorm van dakbedekking op gelegd kan worden.

Dit, echt feestelijk voor elke huiseigenaar, ziet er als volgt uit als een opengewerkte cake:

• Dragende balkconstructie
• Dampremmende laag
• isolatie
• Dakspant
• krat
• Waterdichtheid
• dakbedekking

Aangezien de ondersteunende structuren vooraf moesten worden verzorgd, was het belangrijkste om de juiste volgorde van de lagen te behouden. Het principe hier is dit: hoe dichter de laag bij de externe omgeving is, hoe hoger de vochtdoorlaatbaarheid naar buiten moet zijn.

Het dampscherm laat eenzijdig vocht uit het huis ontsnappen, maar laat het niet binnen. Maar dan volgt een isolatielaag, die zijn eigenschappen verliest als hij nat wordt.

Daarom volgt:

• Installeer betrouwbare waterdichting met de doorgang van isolatiedampen naar buiten
• Zorg voor een goede ventilatie van de dakruimte

Als het dakbedekkingsmateriaal niet correct is geïnstalleerd, zal het dak natuurlijk zeer snel lekken, dus speciale aandacht moet worden besteed aan de installatie ervan.

Met de juiste berekening en opstelling werkt elke dakconstructie goed en gaat hij lang mee. U moet echter rekening houden met de kenmerken die elk van hen heeft - en het huis zal altijd warm en droog zijn.

Heeft het artikel je geholpen?