Dakbedekking: wat u moet weten

Wanneer u wordt geconfronteerd met de bouw van een privéwoning, wordt tijdens het ontwerpen van een constructie de meeste aandacht besteed aan de vorm van het dak, omdat het algemene uiterlijk van het hele gebouw ervan afhangt. In het kader van dit artikel zullen we de dakconstructie analyseren, wat zijn de vormen van vloeren, materialen en wat is beter om te kiezen.

Het dak is altijd een compromis tussen de schoonheid en de financiële mogelijkheden van de gebouweigenaar. Van alle soorten daken zijn absoluut platte en enkel hellende daken vrij zeldzaam, voornamelijk dubbel hellende en gecombineerde opties met verschillende hellingshoeken van de dakelementen.

Een schuin dak kan residentieel of zolder zijn, d.w.z. ofwel een leefruimte met volledige ramen en vrij ruim wordt gecreëerd onder de structuur, of een zolder wordt eenvoudig ingericht volgens een vereenvoudigd schema.

Overweeg de structurele elementen van het dak aan de hand van het voorbeeld van een eenvoudig zolderdak.

Het dak bestaat uit een frame en een dak. Het frame bestaat op zijn beurt uit (zie figuur hieronder)

1. Mauerlat. Het dient als ondersteuning voor de spanten, is een balk of een blok dat van onderaf is uitgehouwen. Als de wanden zijn gemaakt van lichtgewicht materialen (schuim, gasbeton), moet de mauerlat een doorlopende vorm hebben. Als de muren monolithisch zijn (baksteen, beton), dan mag onder elke spantsteun een mauerlat worden geplaatst met een lengte van minimaal 50 cm.

   

2. Dakspant. Dit is het belangrijkste dragende element van het dakframe, dus het materiaal voor de spanten is van hoge kwaliteit gekozen, zonder gebreken, met een vochtigheidsgraad van niet meer dan 22%. Het materiaal kan dikke planken en balken zijn, de sectie hangt af van de grootte van het dak, het gewicht, de overspanning, de hellingshoek en de ontwerpbelasting. Als de breedte van het dak aanzienlijk is, worden spanten gebruikt om te helpen:

• Bladerdeeg.
• Rek.
• Stut.

Deze structurele elementen verhogen de stijfheid van de constructie en voorkomen dat de spanten "uit elkaar bewegen".

3. Krat. Dit element is speciaal ontworpen voor het bevestigen van het dak. Afhankelijk van het materiaal en de hellingshoek van het dak wordt de trede van de kist gekozen.

Rafters zijn op hun beurt verdeeld in gelaagd en hangend. Gelamineerde spanten vervullen bovendien de rol van vloerelementen, alleen bevinden ze zich niet precies, maar onder een bepaalde hoek.

Dergelijke spanten rusten met hun uiteinden op de muren van het huis en met het middengedeelte op de eventuele interne steunen. De onderstaande afbeelding toont een eenvoudige versie van het apparaat voor gelaagde spanten, waarbij 1 een spant is, 2 een dwarsbalk, 3 een overlap.

Dergelijke spanten worden gebruikt voor kleine overspanningen tot 6 meter tussen steunen.

Hangende spanten rusten puur op de muren van het huis, waarbij verschillende aanvullende elementen worden gebruikt om de stijfheid van de constructie te versterken (zie onderstaande afbeelding).

1-mauerlat, 2-rafter, 3-puff, 4-as, beugel. Dergelijke spanten oefenen alleen een verticale belasting uit op de Mauerlat. Vaak gebruikt in gebouwen zonder interne steunen, maar ook in combinatie met lichte muren.

Dakspanten worden in dit geval altijd gecombineerd met trekjes. Dit ontwerp is altijd erg rigide, omdat alleen de buitenmuren de steunen zijn.

Plaats van spantondersteuning

Het is erg belangrijk dat het dak de spantpoot goed en betrouwbaar tegen de muur van het huis bevestigt. In huizen met verschillende muren worden verschillende draagconstructies gebruikt.

1. In huizen gemaakt van houten balken of boomstammen rusten de spanten op de bovenste elementen, gemaakt met spijkers om de steun te bevestigen.

   

2. Bij frameconstructies rust de steun op de bovenste omsnoeringsstrip van het frame.

3. Voor een bakstenen huis gebruiken andere stenen gebouwen Mauerlat. Er wordt een balk voor hem gekozen met een dikte van 140-160 mm.

Tip: de plaatsen waar hout en baksteen (beton, etc.) elkaar raken, moeten noodzakelijkerwijs met waterdicht materiaal worden gelegd, anders zal het condensaat de houten delen constant nat maken.

Het is erg belangrijk dat op de steunplaats het spantbeen niet langs de bladerdeeg glijdt. Gebruik hiervoor elementen in het ontwerp zoals tanden en spikes op de spanten en stops op striae.

Bij een grote belasting van de verbindingselementen van de constructie is het raadzaam om een ​​dubbele tand te gebruiken.

Voor een strakkere verbinding wordt vaak gebruik gemaakt van bouten (3, 4).

Aandacht! Het gebruik van bouten verzwakt de doorsnede van houten elementen, dit zijn zwakke punten in de toekomst.

Op het bovenste punt zijn de spanten bevestigd aan de nok, wat nogal ingewikkeld van ontwerp is. Onderstaande figuur toont een eenvoudige nok (boven), waarbij de spanten eenvoudig bij elkaar worden gehouden met een sjaal (8), en een ingewikkelde nokknoop.

Laten we er wat meer in detail op ingaan. De spantpoten (1) zijn met behulp van uitgesneden elementen (tand en zadel) aan het rek (2) bevestigd, daarnaast zijn ze ook bevestigd met metalen banden (7) voor betrouwbaarheid. De beugel (3) dient als extra ondersteuning. De spaninrichting (4) neemt een deel van de belasting op zich en de standaard (2) wordt daaraan bevestigd met bouten (6).

Aandacht! Het dak moet de muren van het huis beschermen tegen atmosferische en weersinvloeden, dus de uitsteek buiten de muren moet minimaal 50 cm zijn.

krat

Het frame is bijna klaar, het blijft alleen om de kist te installeren om er dakbedekking aan te bevestigen. De stap van het krat wordt geselecteerd op basis van de eigenschappen van de coating. Om dit te doen, wordt een balk genomen en stevig aan de spanten bevestigd, en de verbindingen van de balken moeten in verschillende banen uit elkaar gaan.

Bij gebruik van een zacht dak wordt de kist afgedekt met een doorlopende vloer. Neem hiervoor vochtbestendig multiplex of OSB-plaat. Soms worden planken op de ouderwetse manier gelegd met een tussenruimte van maximaal 10 mm.

Isolatie

Als het dakapparaat een ruimte onder het dak betreft die wordt gebruikt voor huisvesting, dan hoopt zich door natuurlijke ventilatie geen vocht op onder het dak, maar gaat het weg met luchtstromen.

Als we te maken hebben met een zolder, dan is er een groot risico op vochtophoping, omdat. onder de zolder is de leefruimte warm en de zolder is niet verwarmd, wat betekent dat het temperatuurverschil condensaat zal geven.

Het principe van dakisolatie is hetzelfde: eerst wordt er waterdichting onder het dak gelegd, daarna volgt een isolatielaag (circa 50 mm) en daarna een dampscherm.

Dampscherm kan direct op de zoldervloer worden gelegd, het is zijn taak om verdamping van de woonruimte naar de zolderruimte te voorkomen.

dakbedekking

Nu alles klaar is om het dak met dakbedekking te bedekken, laten we eens kijken naar hun typen.

Het meest populaire materiaal voor hellende daken is tegenwoordig gegalvaniseerd metaal in een grote verscheidenheid aan vormen, een goed voorbeeld, schuurdak van standaard golfkarton. Dit is een metalen tegel en geprofileerde platen en een naadcoating.

Het werken met dergelijk materiaal is gemakkelijk en snel, het oppervlak van de vellen is groot, dus het werk verloopt soepel. De kosten zijn acceptabel, het materiaal is duurzaam, niet brandbaar. Van de tekortkomingen, alleen een slechte geluidsisolatie en een hoog verbruik in schroot.

Asbestcementlei (of gewoon leisteen). Een uitstekend goedkoop materiaal dat al tientallen jaren in het veld wordt gebruikt. Toegegeven, meer en meer voor niet-residentiële technische gebouwen, omdat het er niet representatief uitziet en asbest een milieuvervuilend materiaal is.

zachte bovenkant. Dit zijn materialen op basis van vezels geïmpregneerd met bitumen. Dit omvat gordelroos, ondulin, verschillende ondersoorten dakbedekkingsmateriaal. Makkelijk om mee te werken, materiaal is flexibel. Herhaalt perfect elke ingewikkelde dakconfiguratie.

Aan het einde van het artikel raden we aan een video over dakbedekking te bekijken.

Heeft het artikel je geholpen?