Spanten bevestigen: basismethoden

Afhankelijk van welk materiaal werd gebruikt bij de constructie van het huis, in welk geografisch gebied en welke natuurlijke omstandigheden het zich bevindt, kiezen ze de vorm van het dak en de bevestigingsmethoden voor spanten - de belangrijkste structurele eenheid van het truss-systeem dat de dak op zich. Het bevestigen van het spantensysteem is een zeer belangrijk punt in de constructie van het dakframe, omdat zelfs correct uitgevoerde berekeningen en geselecteerd materiaal de betrouwbaarheid van het dak niet garanderen als de spanten verkeerd of slecht worden bevestigd.

Het bevestigen van de spanten aan de muur kan op verschillende manieren:

• met behulp van een Mauerlat;
• met een bladerdeeg en spanten;
• via vloerbalken;
• verbinding met de bovenste kroon van blokwanden;
• met behulp van de omsnoering van een frame-type huis.

Er zijn twee soorten spanten - hangende spanten en gelaagd. We zullen de soorten hangende spanten overwegen, omdat ze meestal worden gebruikt bij de constructie van huizen met een groot dakoppervlak.

Manieren om spanten te bevestigen

Hangende spanten hebben slechts één referentiepunt - de muur, en dit leidt tot de vorming van horizontale uitzettingsdrukken in het gehele spantensysteem.

Voordat de spanten aan de muur worden bevestigd, moet worden geleerd dat in dit geval, om de uitzettingskrachten te doven, een bladerdeeg wordt gebruikt, een plank of balk, waardoor de tegenoverliggende spantpoten met elkaar zijn verbonden met een stijve verbinding van de spanten. toppen van de spanten.

Als gevolg hiervan wordt een niet-duwkrachtdriehoek gevormd, die is verbonden met de muur van het gebouw.

Soms kunnen als alternatief voor aanscherping vloerbalken worden gebruikt, die loodrecht op de muren in hetzelfde vlak met de spanten worden gelegd. Typisch zo bevestiging spanten aan balken gebruikt bij de constructie van lichte zolders.

Opgemerkt moet worden dat het, ongeacht de massa van het dak, beter is om de spanten met de balken te verbinden met volledig vertrouwen in de betrouwbaarheid van de muren van het huis, aangezien de belasting van de muren van het gebouw die door de spanten wordt veroorzaakt, zal puntachtig zijn en niet gelijkmatig kunnen worden verdeeld zoals het geval is met het bevestigen van de spanten aan de Mauerlat.

Vloerbalken voor lichte daken worden niet dik gekozen, meestal met een doorsnede van 5 * 15 cm.

Advies! Om een ​​dakoverstek te creëren, moet de balk zo lang worden gekozen dat de uiteinden aan elke kant over een afstand van minimaal 55 cm uit de muren kunnen worden gehaald.

Het spantbeen wordt ook buiten de muur verlengd en aan de rand van de balk bevestigd.

Hoe worden spanten aan balken bevestigd?

Als de spantpoot eenvoudig aan de balk wordt bevestigd en vervolgens druk op de spant wordt uitgeoefend, glijdt het uiteinde langs de balk en dit kan leiden tot de vernietiging van het dak.

Daarom worden de volgende soorten verbindingen gebruikt om te stoppen met glijden en de spanten veilig te bevestigen:

• puntige tand;
• tand met nadruk;
• stoppen aan het einde van de straal.

De verbinding wordt gemaakt met behulp van een of twee tanden, afhankelijk van de hellingshoek van het spantbeen. Een dergelijke bevestiging van de spant met de balk zorgt voor de overdracht van de belasting van één dakelement spanten rechtstreeks naar een ander element.

Voor bevestiging worden naast dit type verbinding metalen hoeken voor spanten gebruikt.

Bevestiging door een inkeping met een enkele tand wordt uitgevoerd volgens de volgende regels:

• Dit type verbinding tussen de spant en de balk wordt gebruikt wanneer het dak steil genoeg is, dat wil zeggen wanneer de hoek tussen de balk en de spant meer dan 35 graden is.

  

• In de hiel van de spant wordt een tand met een spijker gemaakt, terwijl een accent met een koker voor de spijker in de balk wordt uitgesneden.
• Het nest wordt gekapt met een diepte van 1/4 - 1/3 van de dikte van de balk. Om verzwakking van de balk te voorkomen, wordt afgeraden om op een grote dikte te zagen.
• Het wordt aanbevolen om het zagen uit te voeren op een afstand van 25-40 cm van de overhangende rand van de balk. Dit voorkomt dat het balkuiteinde van het huis wordt afgebroken door de druk van het spantbeen.
• Een enkele tand wordt meestal uitgevoerd in combinatie met een spijker die voorkomt dat de spanten zijwaarts bewegen. Zo'n verbinding wordt een tand met een spike en een nadruk genoemd.

Als het dak hol is met een hellingshoek van minder dan 35 graden, worden de dakspanten zodanig gemonteerd dat het wrijvingsgebied met de overlappende balk wordt vergroot, dat wil zeggen om het draagoppervlak van de dakspanten te vergroten de balk.

Hiervoor wordt een snede gemaakt met twee tanden in verschillende combinaties:

• in twee spikes;
• nadruk met een piek en zonder een piek;
• in een kasteel met twee spikes

enzovoort.

In het eerste geval wordt een spijker doorgesneden met de nadruk onder één tand en de nadruk onder de tweede. Tegelijkertijd wordt in het spantbeen een oog uitgesneden voor een spijker met de nadruk op de eerste tand, en daarnaast de nadruk op de tweede tand.

De diepte van het inbrengen van de tanden is in de regel hetzelfde, dezelfde diepte. Bij het maken van sneden van verschillende diepten, wordt de eerste tand met een punt doorgesneden met 1/3 en de tweede - met 1/2 van de totale dikte van de balk.

In zeldzame gevallen wordt zo'n zeer ongebruikelijke methode gebruikt om spanten aan een balk te bevestigen, zoals bevestiging aan het uiteinde van een bladerdeeg. .

In dit geval wordt een aanslagtand in de poot van de spant uitgesneden, zodat een van de tandvlakken op de uiterste rand van het balkvlak ligt en de tweede rust op de snede die in de balk is gemaakt. Gewassen wordt gemaakt met een diepte van 1/3 van de totale dikte van de balk, terwijl de aanslagtand zo ver mogelijk ten opzichte van de rand wordt gesneden.

Advies! Om de betrouwbaarheid van het verbinden van de balken met de spanten te vergroten, worden ze bovendien bevestigd met een dakspantbout of klemmen, waarna het hele samenstel met ijzeren strips of draadlussen aan de muur van het gebouw wordt bevestigd - een aan de muur gemonteerde ankerbout of kruk.

Alle soorten verbindingen in het ontwerp van het truss-systeem worden uitgevoerd met behulp van metalen producten of houten elementen, truss-bevestigingen genoemd.

Onder hen:

• houten producten - staven, driehoekige overlays (hoofddoeken) - plug-in of overhead om een ​​plaat, spijker, deuvel te maken;
• metalen producten - schroeven, spijkers, sets bouten met ringen en moeren, klemmen, beugels, scharnieren, voeringen, verschillende metalen hoeken voor het bevestigen van spanten, mechanismen voor het bevestigen van spanten (sleden of schuiven), getande platen, ankers, spijkerplaten, geperforeerde banden en anderen.

Hoe spanten aan Mauerlat te bevestigen

Er zijn twee methoden om spanten aan de Mauerlat te bevestigen:

• moeilijk;
• glijden.

Het type interface wordt gekozen afhankelijk van het ontwerp en de vorm van het dak en dienovereenkomstig van het specifieke type spanten dat wordt gebruikt - hangend of gelaagd.

Het belangrijkste principe van de rigide methode om spanten met Mauerlat te verbinden, is de volledige eliminatie van de mogelijkheid van invloeden (verschuivingen, bochten, buiging, torsie) tussen beide structurele elementen.

Dit resultaat kan op de volgende manieren worden bereikt:

• bevestiging met behulp van hoeken met een ondersteunende zoombalk;
• door een zadel (afgespoeld) op de spantpoot te maken, gevolgd door het bevestigen van de resulterende verbinding met nietjes, spijkers en draad.

Het eerste geval betreft het creëren van een steun voor de dakspanten op de Mauerlat met behulp van een steunbalk.

Tegelijkertijd rust de spant stevig langs de druklijn, wat mogelijk is dankzij de omzoomde balk tot een meter groot, waarna aan de zijkanten een metalen hoek voor de spanten wordt bevestigd om dwarsverplaatsing uit te sluiten.

De tweede methode om de dakspanten aan de mauerlat te bevestigen, wordt vaker gebruikt en omvat het spijkeren van de spijkers vanaf de zijkanten, in een hoek naar elkaar toe (kruising vindt plaats in de mauerlat), en vervolgens wordt de derde spijker in een verticale positie gehamerd .

Hierdoor bereiken de bevestigingspunten van de spanten een hoge stijfheid.

Bovendien is elk type koppeling verzekerd door extra verbinding van de dakspanten met de muur van het gebouw met behulp van ankers en walsdraad.

Spanten van hetzelfde type, dat wil zeggen met dezelfde hellingshoek over het gehele dakoppervlak, worden op een uniforme manier voorbereid met behulp van een sjabloon.

Scharnierende of glijdende koppeling met twee vrijheidsniveaus wordt bereikt door speciale bevestigingsmiddelen te gebruiken die de mogelijkheid bieden van vrije beweging (binnen gespecificeerde limieten) van een van de parende elementen.

In ons geval is dit element het spantbeen ten opzichte van de Mauerlat. Er zijn de volgende opties voor het bevestigen van spanten aan de Mauerlat met de mogelijkheid van verschuivingen:

• Uitvoering weggespoeld met daaropvolgend leggen van de weggespoelde spanten op de Mauerlat:
• verbinding vanaf de zijkanten met twee spijkers schuin naar elkaar toe;
• verbinding met een enkele spijker, van bovenaf in een verticale positie van boven naar beneden door het spantbeen in het lichaam van de Mauerlat genageld;
• als alternatief voor spijkers - stalen platen voor het bevestigen van spanten met gaten voor spijkers;
• bevestiging van de spanten aan de Mauerlat met een beugel.
• Het losmaken van de spantpoot achter de muur met het doorvoeren van een enkele bevestiging met montageplaten.
• Bevestiging met behulp van speciale stalen bevestigingsmiddelen voor spanten - de zogenaamde "slee".

Bij al deze methoden kan het spantbeen tegen de mauerlat rusten, maar tijdens het verplaatsen kan het systeem ten opzichte van elkaar bewegen.

Een glijdende combinatie is vaak te vinden in de constructie van huizen. Vooral zo'n techniek voor het verbinden van spanten en mauerlat is relevant voor houten huizen gebouwd van hout of boomstammen.

De geleidelijke krimp van de muren van het gebouw leidt tot een vervorming van de oorspronkelijke geometrie van het huis, en dit kan bij gebruik van stijve partners leiden tot een schending van de integriteit van de muren.

Dankzij glijdende voegen kunnen houten wanden, gevels en de rest van de dakconstructie zich geleidelijk aanpassen aan krimp.

De montage van de gehele constructie wordt eerst op de grond uitgevoerd. Alle maten worden genomen, tie-ins worden in de dakspanten en Mauerlat gesneden, waarna ze zorgvuldig worden aangepast.

En dan worden de dakspanten vastgemaakt en worden andere dakelementen in volgorde van prioriteit op het gebouw geïnstalleerd.

Heeft het artikel je geholpen?