Verbinding van spanten: methoden en technologieën

Dakdragende constructies behoren tot de meest complexe bouwsystemen. Ze bestaan ​​uit vele elementen die in sommige gevallen op een nogal complexe manier met elkaar verbonden zijn. En aangezien de spanten de basis vormen van dit frame, is de verbinding van de spanten het belangrijkste knooppunt in de dakbedekking. In welke gevallen is zo'n toevoeging nodig, met behulp van welke details en hoe deze wordt uitgevoerd - dit artikel zal het vertellen.

spanten zijn in een aantal gevallen verbonden met andere dakelementen.

Dit kan een constructieve interface zijn met andere details, of - het zelf opbouwen van de spanten.

Verbindingsknooppunten kunnen als volgt worden gegroepeerd:

• Bevestiging van spanten aan muurconstructies
• Verbindingen van elementen binnen het spantframe
• Rafter beenverlenging

Rafter systemen zijn onderverdeeld in gelaagd en hangend. Maar in elk van deze systemen moeten de spanten de belastingen van het dak overbrengen naar de ondersteunende structuren - muren of kolommen, waarin het bouwproject voorziet.

Daarom kunnen de methoden voor het verbinden van de spanten in de dakconstructie met de ondersteunende contour van het gebouw als de belangrijkste worden beschouwd bij de constructie van het dak.

Op zeldzame uitzonderingen na, ongeacht het spantensysteem, voorziet het project in een mauerlat - een spantbalk. In het geval van gelaagde spanten werkt het in afschuiving, in het geval van hangende spanten, in compressie, in de richting die overeenkomt met de oriëntatie van de dragende muren.

Maar in beide gevallen is het noodzakelijk om de draagstructuur van het dak te verbinden met de doos van het huis.

Ondanks de schijnbare gelijkenis zijn de voegen van de gelaagde en hangende spanten anders gerangschikt.

Dit komt door de fysica - de vectoren van de werkende krachten hebben verschillende richtingen in het eerste en tweede geval, daarom moeten de bevestigingsmiddelen ook verschillende soorten belastingen compenseren. De sterkte van het systeem als geheel hangt af van hoe de spanten moeten worden verbonden.

Voor schuine daken is een urgent probleem om te voorkomen dat de spanten langs de Mauerlat (spant) wegglijden. Hier werkt de hoofdbelasting van het gewicht van het dak en de neerslag die erop ligt loodrecht op het vloervlak.

Dienovereenkomstig zou de verbinding met de Mauerlat het "spreiden" van de dakspanten moeten voorkomen, vooral als de lengte van de spanten groot is. Hiervoor worden verschillende combinaties van timmerwerkverbindingen zoals "tand" en "doorn" gebruikt, evenals spijkers, bouten, metalen bovenliggende delen.

In het geval dat de krimp van de bouwdoos (vooral de houten kist) wordt verwacht, worden schuifbevestigingen gebruikt om de dakconstructie in staat te stellen de vervorming van het gebouw te herhalen

De plank is bevestigd aan de spantpoot en de hoek is bevestigd aan de spant.

De gebogen rand van de hoek zorgt tegelijkertijd voor een constante verbinding tussen de structurele elementen - interfereert niet met de beweging van het been binnen de vrije slag van de staaf.

Aan het einde van de krimp zullen alle benen een definitieve positie innemen en zullen de verplaatsingen stoppen.

De positie van de hoek kan bijvoorbeeld worden vastgelegd met een wig, of u kunt alles laten zoals het is. Dit is een goed voorbeeld van het uitlijnen van de spanten in een nieuw gebouwd gebouw.

Belangrijke gegevens! De schuifverbinding wordt alleen gebruikt voor de gelaagde opbouw van de spanten. Met hangende spanten, met uitzondering van gevallen waarin een vloerbalk als dekvloer wordt gebruikt, zorgt de constructie zelf ervoor dat het dak niet afhankelijk is van de vervormingen van het gebouw.

Omdat de metalen delen van de dakspantverbinding zowel voldoende sterkte als enige plasticiteit kunnen bieden, worden dergelijke producten veel gebruikt in dakbedekkingsapparatuur - dit kunnen hoeken van verschillende vormen, platen of planken zijn.

Bij een ophangsysteem worden de spanten op verschillende manieren bevestigd, afhankelijk van het specifieke ontwerp. Bevestiging hangt ook af van het specifieke knooppunt, de aard van de belastingen erop.

Die structurele eenheden die in compressie werken, zijn in de regel verbonden met een tand (dubbel voor zware belastingen) of een spijker.

Voor betrouwbaarheid kan het samenstel worden versterkt met bouten, beugels of metalen bovenliggende onderdelen.Platen en hoeken worden bevestigd met schroeven en parkers, gaten worden geboord voor boutverbindingen in de te verbinden delen, met een diameter van 1 mm kleiner dan het boutgedeelte.

Nietjes worden meestal in de zijvlakken van houten onderdelen gehamerd. In al deze gevallen worden de afmetingen van het bevestigingsmiddel bepaald door de dikte van de spant.

Klemmen worden gebruikt in die knooppunten waar onderdelen onder spanning / breuk werken. Ze bedekken het ondersteunende deel (bijvoorbeeld een bladerdeeg of een nokbalk) en zijn met bouten bevestigd aan het bevestigde deel - dezelfde kop of steun.

In dit geval kan de klem zowel aan het zijoppervlak van het onderdeel worden bevestigd als er doorheen gaan, vastgezet met moeren.

De bovenste bundel spanten wordt uitgevoerd:

• ze onder dezelfde hoek afsnijden en ze verbinden met eindvlakken (tegelijkertijd wordt in de juiste hoek ten minste één spijker van 150 mm in de zijwand van elk van de spanten gehamerd),
• bevestiging aan een nokbalk
• zijranden.

In het laatste geval moeten de spanten natuurlijk over een geschikte afstand over de lengte van het dak worden verschoven.

Bij elk van deze methoden is extra bevestiging van de verbinding met metalen of houten platen mogelijk. De manier waarop onder andere de spanten moeten worden aangesloten, bepaalt de lengte van het hangende deel van het been.

Het mag niet meer zijn dan 4,5 m, met een groter formaat worden extra runs (steunbalken) gelanceerd langs de helling, evenwijdig aan de Mauerlat en de nokbalk.

ADVIES! Om de absolute symmetrie van alle spanten te garanderen, is het logisch om een ​​sjabloon te maken voordat ze worden geïnstalleerd - een "model" spant met alle benodigde uitsparingen, hoeken en afmetingen. Met behulp van een constructiepotlood is het dan vrij eenvoudig om het vereiste aantal onderdelen op de grond voor te bereiden, waarbij u zeker bent van de nauwkeurigheid van hun afmetingen.

We verlengen de benen

Van tijd tot tijd wordt het nodig om de spanten over de lengte te verbinden. Meestal ontwikkelt deze situatie zich in het geval van een grote lengte van de helling.

Hout komt immers in de regel in stukken van maximaal 6 m lang.

Ook zijn er diverse uitbreidingsmogelijkheden.

• Uiteinden schuin gezaagd
• tand-en-groef verbinding
• Zijvlakken van planken of balken
• Vertrouwen op een tussenloop

Deze laatste methode is aan te raden wanneer alle spanten op dezelfde afstand van de dakoverstek worden opgebouwd.

In dit geval zal de belasting op elk deel van het dak op één plaats op de kruising van de spanten vallen, wat kan leiden tot vervorming. Als er geen tussenliggende run wordt gedaan, is het de moeite waard om de verbindingen van elke constructie te versterken met metalen bovenliggende delen.

Bestaande methoden van timmerwerkknopen in combinatie met moderne soorten bevestigingsmiddelen maken het mogelijk om de verbinding van spanten betrouwbaar te maken en de prestaties op lange termijn te waarborgen.

Heeft het artikel je geholpen?