Wanneer u een schilddak met uw eigen handen uitrust, moet het niet alleen stabiliteit, sterkte, brandwerendheid hebben en een betrouwbare bescherming bieden tegen omgevingsinvloeden. Ook zijn respectabele uitstraling, individualiteit en expressiviteit zijn belangrijk, met andere woorden, het ontwerp van het dak.
Een dak van dit type tijdens de installatie vereist goede vaardigheden en werkervaring, omdat het truss-systeem vrij complex is.
Over de soorten schilddaken
Vier hellende daken zijn onderverdeeld in verschillende hoofdvariëteiten.
Hippe dakconstructie Alleen al bij het zien benadrukken ze hun beschermende functie. Ze worden gevormd door twee trapeziumvormige gevelvlakken - een helling en twee driehoekige eindvlakken.
Dergelijke daken hebben geen gevels, zolderramen zijn precies op hun hellingen gemaakt. Driehoekige vlakken worden heupen genoemd.
Aangezien er geen gevels zijn, is zo'n dak zuiniger dan een zadeldak in termen van de kosten van bouwmaterialen voor muren. De hellende ribben op de kruising van de heupen en de frontale hellingen vereisen echter de installatie van complexe dakspanten, evenals extra montage van dakbedekkingsmaterialen.
Met andere woorden heupdak truss systeem - een van de moeilijkste.
De hellingen, met verschillende hellingsniveaus, creëren een schilddak.
Het mansardedak schilddak heeft gebroken hellingen, die boven de gevels kunnen worden aangevuld met driehoekige kleine schilden.
Het half-schilddak (Deens) heeft een fronton, zoals een zadeldak, dat wordt bekroond met een kleine schild erop. Het wordt beschermd door een zadeldaknok tegen verhoogde windbelastingen. Daarom wordt zo'n apparaat met vier hellende daken meestal gebruikt in gebieden waar constant sterke wind waait.
Constructies doe-het-zelf schilddak in wezen piramidaal: hun vier hellingen met een driehoekige vorm komen samen met hun toppen op één plek. Dergelijke daken hebben ook geen gevels en worden gebruikt voor kleine gebouwen met de vorm van een gelijkzijdige veelhoek of vierkant. Het nadeel van het ontwerp is de complexiteit van het installeren van het truss-systeem.
Ontwerp en berekeningen
Voordat u aan de opstelling van het dak begint, is het noodzakelijk om het te ontwerpen en de berekening van de toekomstige structuur uit te voeren, evenals een tekening van een schilddak te maken.
De helling van de hellingen van een dergelijk dak kan variëren van 5º tot 60º en is afhankelijk van atmosferische belastingen, het doel van de zolder en het type dakbedekking.
Opmerking! In gebieden waar sterke wind vaak voorkomt, of het klimaat een kleine hoeveelheid neerslag suggereert, wordt de helling van het dak klein gemaakt. Bij aanzienlijke sneeuwbelastingen en frequente regenval moet de helling van de hellingen aanzienlijk zijn - van 45º tot 60º.
De hellingshoek heeft ook invloed op de materiaalkeuze voor het dak. Als het 5/18º is, wordt een rolcoating aanbevolen, asbestcementplaten, dakbedekkingsmetaal dicteren een helling van 14/60 °, als het dak betegeld is, moet het 30/60 ° zijn.
De hoogte van de nok van het dak met de helling van de door u gekozen hellingen kan worden berekend met de trigonometrische uitdrukking voor rechthoekige driehoeken.
Ze beginnen projecten op te stellen voor huizen met een schilddak met de berekening van spanten. Hun dwarsdoorsnede wordt bepaald, afhankelijk van de totaliteit van de verwachte belastingen (gewicht van de vakwerkconstructie, daktaart, wind- en sneeuwbelastingen), evenals de mate van dakhelling.
In dit geval moet de veiligheidsmarge van de spanten minimaal 1,4 zijn. Berekeningen bepalen ook de stap tussen de spanten, helpen om hun draagvermogen te controleren.
Tijdens het ontwerp wordt bepaald welke dakspanten worden gebruikt - gelaagd of hangend.Het blijkt of er behoefte is aan extra elementen: beugels, die het mogelijk maken om de belasting op de spanten te verminderen, of soezen die voorkomen dat de constructie losraakt.
Als blijkt dat de standaardafmetingen van hout niet geschikt zijn voor uw toekomstige dak, dan bepaalt het project de maatregelen om ze te veranderen. U kunt bijvoorbeeld de lengte van de spanten vergroten of de balken verdubbelen en daardoor versterken. Er is de mogelijkheid om gelijmde (type-setting) spantpoten te gebruiken - ze zijn zowel krachtiger als langer dan normaal.
Belastingen op het truss-systeem
De spanten worden beïnvloed door zowel permanente als tijdelijke belastingen. De eerste hiervan is de massa van het dak, tengels, latten, spanten en liggers. De tweede zijn wind, sneeuw en ladingen.
De ontwerpparameter van sneeuwbelastingen voor de centrale strook van de Russische Federatie volgens SNiP 2.01.07-85 is 180 kg / m² (horizontale projectie van het dak). De opgehoopte sneeuwzak kan deze waarde verhogen tot 400/450kg/m².
Als de dakhelling groter is dan 60°, wordt er geen rekening gehouden met de sneeuwbelasting in de berekeningen.
De berekende waarde van windbelastingen voor dezelfde centrale strook van Rusland is 35 kg / m². Wanneer een dak met vier hellingen met een helling van minder dan 30º wordt ontworpen, houdt de tekening geen rekening met de correctie voor de wind.
De parameters van de beschreven belastingen kunnen worden aangepast door middel van correctiefactoren, rekening houdend met lokale klimaatomstandigheden. De totale massa van het dak wordt berekend op basis van de gebruikte materialen en het oppervlak van de constructie.
Het laadvermogen van het spantensysteem wordt meegenomen in de berekeningen als er plafonds aan de spanten worden opgehangen, warmwatertanks, ventilatiekamers enz. worden geïnstalleerd.
Opmerking! Bij het ontwerpen van een truss-systeem worden twee berekeningen gemaakt. De eerste is zijn kracht. Hij moet ervoor zorgen dat de spanten niet breken. De tweede ontdekt de mate van hun vervorming bij de gekozen parameters. Voor mansardedaken mag de doorbuiging van de spanten bijvoorbeeld niet meer zijn dan 1/250 van hun lengte.
Nu gebruiken de meeste ontwikkelaars als spanten ofwel een rechthoekige balk, die een doorsnede heeft die overeenkomt met de berekende belastingen, of planken met een doorsnede van 5 × 15, 5 × 20 cm, die ze indien nodig verzamelen.
Naaldhout wordt voornamelijk gebruikt - sparren, dennen, lariksen, die geen defecten hebben, met vochtindicatoren van niet meer dan 18/22%.
Om de stijfheid en onveranderlijkheid van de geometrie van het truss-systeem te vergroten, worden bij het maken van een meervoudig hellend dak stalen elementen in de afzonderlijke secties geïntroduceerd.
Bijvoorbeeld - als ondersteuning voor de meest belaste skateruns. De overspanningen tussen metalen delen zijn gevuld met houten elementen. Dergelijke gecombineerde constructies zijn niet alleen duurzamer dan volledig houten constructies, maar stellen de spanten ook in staat om te functioneren met behulp van niet-druklaagtechnologie.
Installatie van het truss-systeem
Het spantensysteem van schilddaken bestaat uit spanten, steunstaven, beugels en andere elementen die nodig zijn om de constructie te verstevigen.
De spanten moeten een doorsnede hebben van 5 × 15 cm, dit geeft de betrouwbaarheid van de geassembleerde structuur. Neem bij het kopen van hout voor spanten niet nat, verwrongen en ernstig gebrekkig.
Het dak wordt van onder naar boven geplaatst. Eerst worden de steunbalken (Mauerlat) gelegd waarop de spanten worden geïnstalleerd.
Zo krijgt u het onderste frame.Zorg ervoor dat u de juiste installatie van de balken met een gebouwniveau controleert. Het onderste frame moet 40/50 cm buiten het vlak van de muren van het gebouw uitsteken.
Als het gebouw houten wanden heeft, zijn steunbalken niet nodig, omdat, als de rol van de Mauerlat, de bovenkant van de kronen van het blokhut (balk of blok) zal spelen.
Vervolgens worden vanuit elke hoek de dakspanten van het hoofdframe geplaatst, deze worden schuin of diagonaal genoemd. De bovenzijden van de spantpoten kunnen, indien nodig, ondersteund worden door een systeem van schoren en rekken.
Hun taak, wanneer daken met meerdere hellingen worden gebouwd, is om de dakspanten te ontlasten door de belastingen op de binnenmuren of steunpilaren te herverdelen, en bovendien om de constructie te verstijven.
Op plaatsen waar geen dragende muren zijn, kunnen de hielen van de spanten worden ondersteund door langsbalken, zijliggers genoemd, hun lengte wordt beperkt door de belasting die erop werkt.
Bovendien wordt de balk in het midden gemonteerd, deze wordt op drie steunen geplaatst: in het midden en aan beide zijden.
Het is de hoogte van de spanten, evenals de horizontale bovenbalk (nokloop) die de hoogteparameters en de hellingsgraad van het dak bepalen.
Nadat de geleidespanten zijn geïnstalleerd, kunt u beginnen met het bouwen van het hoofdframe. Schuine spanten, buitenspanten genoemd, zijn bevestigd aan de steunbalken en aan de nokloop.
Installeer ze in stappen van 40 / 50 cm, het is niet langer wenselijk, omdat de openingen te groot zullen zijn en het spantensysteem op een dag misschien niet bestand is tegen de belastingen van de neerslag die in de winter is gevallen.
Wanneer een schilddak wordt gemaakt, moet het ongeveer een meter van de bovenste spant zijn om de schuine spanten aan elkaar te bevestigen.
U kunt dit doen met behulp van planken met een doorsnede van minimaal 4 × 12 cm. Deze bewerking is nodig om de constructie extra stijfheid te geven, zodat het dak gemakkelijk bestand is tegen windbelastingen en er geen ongewenste trillingen ontstaan.
Het is niet nodig om buitenspanten over de lengte te selecteren, ze worden nog steeds afgesneden, het belangrijkste is dat ze niet korter zijn.
Als u met uw eigen handen een schilddak maakt, sla dan geen spijkers op, onthoud dat de constructie constant wordt blootgesteld aan een of andere belasting, daarom moet deze uiterst betrouwbaar zijn.
Wanneer het frame is gemonteerd, kunt u beginnen met het bouwen van de daktaart.
Heeft het artikel je geholpen?