Bij het bouwen van een landhuis of huisje vragen velen zich af hoe ze zelf een zadeldak kunnen maken en hoe ingewikkeld de procedure voor de constructie ervan is. Dit artikel geeft antwoord op deze en andere vragen met betrekking tot de constructie van zadeldaken.
In de moderne voorstedelijke bouw wordt het dak niet alleen gebruikt als bescherming tegen invloeden van buitenaf, zoals neerslag in de vorm van regen, hagel en sneeuw, maar ook tegen wind, maar ook als originele ontwerpoplossing, zoals een asymmetrisch zadeldak , waarmee de eigenaar van een landhuis zijn architectonische voorkeuren en tegelijkertijd zijn financiële toestand kan aantonen.
Een paar decennia geleden zagen alle dorpen in de voorsteden er hetzelfde uit, overal waren dezelfde gebouwen gebouwd, die eruitzagen als een grijze massa door het gebruik van dezelfde standaard leistenen daken.
Tegelijkertijd krijgen ontwikkelaars een grote verscheidenheid aan vormen en ontwerpen van daken aangeboden, die het mogelijk maken om projecten van huizen met een zadeldak echt onnavolgbaar en uniek te maken.
De tekening van het dak - gevel of bijna elke andere - kan voorzien in de uitrusting onder het dak van verschillende zoldervertrekken, zolders genoemd, in welk geval het uiterlijk van het dak verandert, wat vrij eenvoudig visueel te bepalen is.
Onlangs is de opstelling van dergelijke gebouwen behoorlijk populair geworden, omdat het een efficiënter gebruik van de beschikbare ruimte mogelijk maakt.
Het dak zelf is een dragende constructie die op de wanden van het gebouw rust, waarop alle belastingen die erop inwerken, worden overgebracht.
Er zijn drie hoofdtypen daken:
- Doe-het-zelf soorten schuurdaken, die het vaakst worden gebruikt bij de bouw van verschillende niet-residentiële economische en huishoudelijke gebouwen;
- Gevel, meestal gebruikt bij de bouw van laagbouw landhuizen. Dit type dak komt het meest voor in de bouw van een buitenwijk, hoe u met uw eigen handen een zadeldak kunt bouwen en zal in dit artikel worden besproken;
- Daken met vier hellingen of schilddaken zijn een van de meest complexe soorten daken die worden gebruikt in termen van ontwerp- en constructieprocedure.
Het is niet de moeite waard om de soorten zadeldaken op te sommen, het is voldoende om meer in detail te vertellen over hun ontwerp. Het zadeldak bestaat uit twee vlakken (hellingen), die, zoals hierboven vermeld, op dragende muren rusten.
De driehoekige ruimte tussen de hellingen wordt gevels of tangen genoemd.
Een tekening van een zadeldak kan worden weergegeven als twee hellende vlakken die elkaar in het bovenste punt snijden en een nok vormen. Aan de zijkanten wordt dit dak begrensd door een fronton, dat in feite een voortzetting is van de muur van het gebouw.
Doe-het-zelf leistenen mansardedak is een van de variëteiten van zadeldaken, het onderscheidende kenmerk is de gebroken configuratie van de hellingen.
Met dit type dak kunt u de beschikbare zolderruimte vergroten en deze ruimte als woonruimte gebruiken, zonder na te denken over hoe u de oppervlakte van een zadeldak moet berekenen, waardoor u maximaal beschikbare ruimte krijgt.
Bij de constructie van laagbouw zijn zadeldaken het populairst, omdat bijna elk dakbedekkingsmateriaal onbeperkt in de constructie kan worden gebruikt.
Zadeldak apparaat
We bouwen dus een zadeldak, het meest voorkomende in de laatste fase van de bouw in een buitenwijk.
Hiervoor zijn de volgende materialen nodig:
- Randbord, waarvan de dikte 150 millimeter is, de breedte is 150 millimeter;
- Een staaf met een doorsnede van 150x150 millimeter.
U kunt direct na voltooiing van de bouw van de muren van een landhuis beginnen met de zelfstandige constructie van een zadeldak.
Om te begrijpen hoe u een zadeldak op de juiste manier kunt maken, moet u eerst beslissen of de zolder op de zolder zal worden uitgerust.
Dit is een zeer belangrijke factor waarvan het eindresultaat rechtstreeks afhangt, met name de vorm van het toekomstige dak, die van tevoren moet worden gepland en berekend.
De constructie van het dak begint dus met de installatie van vloerbalken langs de bovenste laag van de muren. De materiaalkeuze voor balken hangt direct af van de aanwezigheid van een zolder.
Bij het uitrusten van een gewone zolderruimte kunnen gewone planken worden gebruikt en bij het bouwen van een zolder moeten balken op de dragende muren worden gelegd.
Belangrijk: zorg er bij het installeren van vloerbalken voor dat ze 40-50 centimeter buiten de omtrek van de muren uitsteken, zodat u de muren kunt beschermen tegen de gevolgen van neerslag en water als gevolg van smeltende sneeuw.
Planken worden op de vloerbalken gelegd, meestal langs de muren. De planken hebben een tweeledig doel: ze worden gebruikt als gewone zolder of zoldervloer en ze vormen ook de basis voor het installeren van rekken waarop de dakspanten worden bevestigd.
Nadat de rekken zijn geïnstalleerd, kunt u doorgaan met de constructie van het truss-systeem. De eerste stap is het installeren van de gevel, die de ondersteunende truss zal zijn, en het bovenste deel zal als resultaat de nok van het afgewerkte dak zijn.
Spanten kunnen op de grond worden voorbereid, ze moeten de vorm van een vierkant hebben en ze kunnen ook direct op het dak worden geïnstalleerd, afhankelijk van de ervaring en kwalificaties van de werknemer die betrokken is bij de constructie van het dak.
Voor de vervaardiging van het fronton en spanten worden vooraf voorbereide platen gebruikt met een afmeting van 150x50 millimeter.De spanten worden op de rand geïnstalleerd, terwijl ze aan de bovenkant tegen de nok van de gevel moeten rusten en aan de onderkant tegen de vloerbalken.
Nuttig: om ervoor te zorgen dat de spanten beter op de balken passen, wordt de volgende methode gebruikt: de spant, het onderste uiteinde van de spant wordt op het zijoppervlak van de balk aangebracht (het bovenste uiteinde van de spant moet correct worden bevestigd op de nok) en trek op de plaats waar ze elkaar kruisen een lijn waarlangs de snede wordt gemaakt, zodat de spant strak op de balk kan liggen. De plaats waar de snede wordt gemaakt, wordt de "stuwkracht" genoemd.
Om de bovenste delen van de spanten met elkaar te verbinden, wordt een speciaal slot gebruikt, het resultaat van sneden "in een halve boom" op die plaatsen waar de verbonden spanten elkaar raken.
Na de zaagsnede worden de spanten verbonden met een klein bord ("vaste kop") en om de algehele stijfheid van de resulterende structuur te verbeteren, wordt bovendien een dwarsbalk geïnstalleerd.
Om de spanten op hun kruispunten te bevestigen, kunt u bevestigingsmiddelen gebruiken zoals draad, spijkers, schroeven, bovenliggende vierkanten.
De hoogste bevestigingsefficiëntie wordt bereikt door het gelijktijdig gebruik van meerdere bevestigingsmaterialen, zo worden geïnstalleerde vierkanten extra bevestigd met draad.
Handig: controleer voor de montage de verticaliteit van de geïnstalleerde truss met behulp van een standaard loodlijn.
De installatie van het spantensysteem begint met de installatie van twee extreme spanten langs de randen van het huis, waartussen een touw is gespannen. Met behulp van dit touw kunt u de locatie van de resterende spantpoten verduidelijken, met behulp van dit oriëntatiepunt worden de resterende spanten geïnstalleerd.
Om de stijfheid van de spantstructuur te versterken en om doorzakken van de spanten te voorkomen, moet een element dat een "steun" wordt genoemd, worden gebruikt. Het wordt in het midden van de spant geïnstalleerd zodat het andere uiteinde op het rek rust, waarna het met gewone spijkers wordt bevestigd.
Na het voltooien van de installatie van het spantensysteem, kunt u beginnen met het leggen van de kist. Voor deze doeleinden kunt u gewone latten of planken gebruiken, waarvan de afmetingen 25x25 millimeter zijn.
Ongeacht het vochtigheidspercentage dat wordt gebruikt bij de vervaardiging van de kist van het materiaal, zal het na verloop van tijd geleidelijk uitdrogen, waardoor de structurele elementen verschuiven en kromtrekken. Daarom wordt aanbevolen om de kist "in een ren" te leggen, waarbij strikte naleving van rechte lijnen wordt vermeden.
Aan het einde van het verhaal over het bouwen van een zadeldak, moeten we ons de kroonlijst herinneren, die het voltooide dak een volledig voltooid uiterlijk geeft. Voor zijn uitrusting is het noodzakelijk om de kist naar buiten toe los te laten van het fronton op een afstand van 30-40 centimeter.
Met weinig ervaring en vaardigheid kan een klein team van drie of vier personen in vrij korte tijd - niet meer dan drie dagen - de constructie van een zadeldak voor een landhuis of huisje voltooien.
Het belangrijkste is tegelijkertijd om aan alle eisen te voldoen en alle werkzaamheden zorgvuldig uit te voeren, met name het bewaken van de betrouwbaarheid en veiligheid van het dak.
Heeft het artikel je geholpen?