Hoe maak je thuis een dak met je eigen handen - een gemakkelijke optie voor een thuismeester

De gemakkelijkste, meest betaalbare en economische optie qua materialen.

Het probleem is dat het niet geschikt is voor middelgrote en grote huizen. Meestal wordt een schuurdak gemonteerd op garages, schuren en andere bijgebouwen.

Een traditioneel en vrij comfortabel ontwerp dat past in elk huis met een rechthoekige of vierkante "doos".

Nu kiest meer dan de helft van de eigenaren van particuliere huizen en huisjes voor een zadeldak.

Het schilddak ziet eruit als een tetraëdrische piramide, bestaande uit gelijkbenige driehoeken met een gemeenschappelijk hoekpunt.

Nu is het zeldzaam, de belangrijkste reden ligt in de complexiteit van het bundeltreksysteem waarop dit ontwerp is gebaseerd.

Dit ontwerp is ook gebaseerd op het balkaanhaalsysteem, maar komt vaker voor dan het schilddak. Fans van dit soort daken mogen niet worden meegenomen.

In de klassieke versie wordt het half-schilddak niet meer gebruikt.

De structuur is geassembleerd volgens een gevelgevelconstructie met behulp van trekjes en "merrieveulens" die naar boven zijn gebogen.

Van alle bestaande daken met meerdere hellingen wordt beschouwd als een van de meest complexe constructies.

Het wordt alleen geïnstalleerd op gebouwen met een "originele" lay-out of huizen met meerdere uitbreidingen.

Alleen hooggekwalificeerde professionals kunnen met dergelijke daken werken.

Dit type dak doet qua populariteit slechts iets onder voor de gevelconstructie. Mensen voelen zich aangetrokken tot woonruimte op zolder.

Je kunt met je eigen handen een mansardedak bouwen, maar je hebt wat ervaring nodig, dus het is beter om te beginnen met een zadeldak.

De spanten in dit systeem worden alleen op de Mauerlat tussen de dragende muren geïnstalleerd. Als de spanten worden ondersteund door rekken, worden de rekken aan de plafondbalken bevestigd.

Dit systeem verschilt van het hangende systeem doordat de rekken die de spanten ondersteunen zowel op de dragende muren als op de muren in het huis zijn gebaseerd.

Als het huis blok is (baksteen, sintelblok), dan moet je onder de Mauerlat een betonnen versterkte riem over de muur gieten.

De hoogte van de riem is 250-300 mm, de breedte van de riem is gelijk aan de dikte van de muur.

Je maakt een houten bekisting, legt er een wapeningskooi in en vult alles met beton.

Zelfs voordat beton wordt gestort, is het noodzakelijk om verticaal een aantal draadeinden of eenvoudig stukken wapening in het midden van de toekomstige omsnoering te installeren met een stap van 0,6–1 m. Mauerlat zal dan aan hen worden gehecht.

Bij huizen van cellenbeton wordt een met beton versterkte band rechtstreeks in de U-vormige gasblokken gegoten.

Er is geen mauerlat als zodanig in houten huizen, zijn functie wordt vervuld door een balk of een blok van de bovenste bekleding.

Onder de Mauerlat moet de basis perfect vlak zijn, als je dit moment eerst hebt gemist, dan moet je het waterpas zetten voordat je gaat leggen.

De basis kan worden geëgaliseerd met een cementzandmortel of lijm voor gasblokken (lijm wordt gebruikt in huizen van gasbeton).

De balk mag niet in direct contact komen met beton, daarom bedekken we, voordat we de Mauerlat leggen, het dakbedekkingsmateriaal erop, bij voorkeur in 2 lagen.

We boren gaten in de Mauerlat voor de noppen die in de muur zijn ingebed, plaatsen de balk op de noppen en trekken deze naar de muur.

Zorg ervoor dat u een brede ring bovenop plaatst en de houder vergrendelt.

Een massieve balk wordt samengevoegd tot een halve boom, dat wil zeggen, maak een uitsparing zoals op de foto, voeg twee sectoren samen en draai er 5-7 lange schroeven of spijkers bovenop.

Als de Mauerlat wordt gerekruteerd uit dakspanten, worden ze eenvoudig uit elkaar gestapeld en vastgezet met zelftappende schroeven.

Er zijn gevallen waarin de Mauerlat is samengesteld uit stukken die tussen de vloerbalken zijn gelegd, maar de sterkte van dit ontwerp is veel lager, en je hebt 2 keer meer ankers nodig voor bevestiging.

Absoluut al het hout dat naar de constructie van het dak gaat, moet minstens 2 keer worden behandeld met antiseptica en vlamvertragers, anders blijft het dak niet langer dan 10-15 jaar staan, daarna wordt het opgegeten door insecten.

Het is onmogelijk om van een vers gezaagd bos een dak te maken, tijdens het drogen onder belasting kunnen balken en planken leiden of beginnen ze te barsten.

Om kosten te besparen kunt u vers gekapt hout van te voren nemen en onder een overkapping stapelen, het hout droogt gedurende het seizoen uit, de legvolgorde is weergegeven in het diagram links.

De eerste zijn 2 driehoeken aan de randen. Om te voorkomen dat ze wiebelen, heb ik beide driehoeken verstevigd met een tijdelijke standaard en een diagonale beugel.

Daarnaast heb ik ook het tijdelijke verticale rek met twee planken diagonaal vastgezet.

Op de Mauerlat heb ik staven van 50x150 mm met metalen hoeken geplaatst en vastgezet. De staven worden onder een hellingshoek van het dak gesneden.

Let op: de hoeken zijn bevestigd met 8 parkers (4x4) en worden slechts aan één buitenzijde gemonteerd.

Terwijl de spantpoten zijn geïnstalleerd, wordt de basis van de balk met dezelfde aanslag vastgeklemd en vastgezet met zelftappende schroeven.

Later, naast zelftappende schroeven, ben ik van plan om deze hele structuur vast te zetten met een 12 mm doorlopende bout.

In principe zijn dergelijke bevestigingsmiddelen voldoende, maar voor de zekerheid besloot ik de spantpoot met driehoeken van onderaf te ondersteunen.

Aan de buitenkant wordt een metalen plaat geschroefd en vervolgens wordt het fronton van bovenaf omhuld met een plaat van 25 mm en gevelbeplating.

Van bovenaf lanceerde ik een nokbalk, hiervoor heb ik 2 trekjes (dwarsbalken) met een opening van 150 mm op de spanten bevestigd, een balk ertussen gestoken en met metalen hoeken op zelftappende schroeven bevestigd.

Ik heb aan de zijkanten 2 voeringen van dezelfde balk bevestigd en aan beide kanten alles eraf getrokken met 12 mm noppen.

Mijn spanten bleken elk 6 m te zijn en de hele overspanning was 7 m. Op het bovenste punt is de lading stevig, vooral in de uiterste driehoeken, dus heb ik de bekleding uit een 5 mm dikke staalplaat gesneden, geboord ze en trok ze samen met vijf noppen.

Tussenliggende dwarsbalken op de uiterste spantdriehoeken worden naar binnen gestoken en aan beide zijden met metalen platen bevestigd.

Op de spanten worden de soezen bevestigd met twee noppen en vier zelftappende schroeven.

Na de definitieve installatie van de extreme spantdriehoeken wordt er een koord tussen getrokken.

Dit oriëntatiepunt helpt ons om alle andere spanten in hetzelfde vlak te plaatsen.

In mijn geval werd elke spant op het verbindingspunt met de Mauerlat doorgesneden, zoals op de foto te zien is.

Maar dit is niet de enige optie om de spantpoot met de Mauerlat te verbinden.

• Optie A - het spantbeen wikkelt zich als het ware rond de Mauerlat;
• Optie B - niet alleen het spantbeen wordt gesneden, maar ook de Mauerlat zelf;
• Optie B - het spantbeen wordt onder een hoek gesneden, maar zodat de uitsparing niet wegglijdt, zijn aan beide zijden nog aanslagen aan de balk bevestigd;
• Optie D is hetzelfde als optie C, alleen wordt het spantbeen niet afgesneden nabij de Mauerlat, maar gaat het nog minstens een halve meter door en krijg je een kant-en-klare kroonlijstoverstek.

Er zijn ook sneden met een "tand", maar ze hebben ervaring en speciaal gereedschap nodig.

In een houten huis kunnen de spanten niet stevig aan de mauerlat worden bevestigd, ze zullen bij het krimpen kromtrekken.

Voor de bevestiging wordt hier een zwevende houder gebruikt, de foto links laat zien hoe het werkt.

Mijn kroonlijstoverstek bleek een voortzetting van de spanten te zijn. Als de lengte van de spanten niet voldoende is, rusten ze tegen de mauerlat of verlengde vloerbalken en wordt de overstek van de kroonlijst vergroot door de zogenaamde "merrieveulens".

Meestal zijn dit staven met een doorsnede van 50x100 mm, die met zelftappende schroeven aan de spanten worden bevestigd.

Elke dergelijke balk moet de spanten minstens een halve meter overlappen en over dezelfde afstand over de muur hangen.

De montage van het truss-systeem is achter de rug, nu laat ik u zien hoe u de dakbedekking op de juiste manier monteert.

De eerste die op de rand van de geveloverhang wordt gemonteerd, is een "druppelaar" - een hoek gemaakt van een dunne metalen plaat, die nodig is om de snede af te dichten.

Om dit te doen, zaag ik nissen in de spanten en stop er aan beide kanten een plank van 25x150 mm in, zodat ik een hoek krijg.

Aan deze buitenste hoek is een druppelaar bevestigd met zelftappende schroeven.

Een barrière wordt tussen de spanten evenwijdig aan de muur geplaatst en bevestigd, waardoor de thermische isolatie van de interne dakbedekking niet naar beneden kan glijden.

Ik heb de barrière gemaakt van een plank van 25x150 mm. Het bord is op 3 punten bevestigd aan parkers, langs de randen aan de spanten en onderaan aan de Mauerlat. Zelftappende schroeven worden onder een hoek aangedreven.

Om ervoor te zorgen dat het waterdichtingsmembraan goed tegen de druppel aanligt, lijm ik eerst de "K2" butylrubbertape op de rand en lijm ik er dubbelzijdige tape op.

Ik gebruikte een waterdicht dampdoorlatend membraan voor daken "Strotex-V".

Probeer het dak niet te bedekken met polyethyleen, er zal zich condensatie onder verzamelen.

• Aan de zijkanten moet het membraan 15 cm buiten de muur uitsteken;
• Het membraan wordt horizontaal uitgerold;
• De onderrand van het membraan is op dubbelzijdig plakband geplakt;
• Het canvas zelf wordt met een nietmachine aan de spanten bevestigd.

Zodra een strook van het membraan is gefixeerd, beginnen we het contrarooster te bevestigen.

Ik heb een staaf van 30x40 mm gebruikt en deze met zelftappende schroeven van 80x5 mm op de spanten geschroefd.

Het is wenselijk dat alle zelftappende schroeven zijn voorzien van een roestvrijstalen coating.

Aan de onderkant van de spijlen van het contrarooster heb ik stroken verknoopt polyethyleen van 3 mm dik gelijmd, aan een zijde is deze tape voorzien van een lijmlaag.

Met een dergelijke afdichting houdt de staaf het membraan langs de gehele contactlijn vast, kan er geen vocht onder de staaf doordringen en zijn de nietjes van de nietmachine gesloten.

De opstap van de buitenkist is afhankelijk van wat voor type dak je hebt, in mijn geval wordt er een metalen dakpan gemonteerd, dus ik vul de plank met een opstap van 300 mm.

Plaatdikte 20-25 mm.

De volgende strook van het membraan wordt uitgerold en aan de vorige bevestigd. Markeringen zijn zichtbaar op de foto, de rand van de volgende tape zal langs deze markeringen gaan. Bovendien is de verbinding verlijmd met dubbelzijdige tape.

Ik heb de buitenste kist vastgemaakt met 100x5 mm zelftappende schroeven en daarnaast 120 mm met spijkers genageld.

Bij het waterdicht maken van de nok moet het membraan in een enkel vel onder het contrarooster worden gewikkeld. Ik heb aan elke kant een overlapping van 350 mm gedaan, volgens de regels is 200 mm voldoende.

Het is raadzaam om de schoorsteen te verwijderen voordat u begint met het installeren van de waterdichting, zodat u deze gemakkelijk kunt omzeilen.

Ik besloot om het dak van het huis van metalen tegels te maken. Een van de standaardmaten van een metalen tegelplaat is 6 m, net onder deze maat heb ik spanten gemaakt.

U kunt trouwens elk ander type dak kiezen, de meest betaalbare optie is leisteen, maar deze moet over 10-15 jaar worden vervangen.

Je kunt het dak op verschillende manieren isoleren, ik heb dichte platen minerale wol tussen de balken gelegd en alles dichtgenaaid met een laag dampscherm erop en de voering gevuld.

In plaats van watten kunnen schuimplaten worden gebruikt, maar deze isolatie laat geen lucht door.

Maar houd er rekening mee dat u precies platen van minerale wol moet nemen. Zachte matten gaan "zitten" en worden binnen 5-7 jaar als een dunne deken.