Zoals de huidige SNiP voorschrijft, wordt de interne afvoer als sanitair systeem telkens berekend door het architectonische en constructieve deel van het project.
De afvoer heeft een enorme functionele belasting, hoewel het op het eerste gezicht niet zo'n verplicht fenomeen lijkt in een woongebouw, maar veel hangt af van de afwezigheid of aanwezigheid ervan.
Om te beantwoorden waarom interne afvoeren van gebouwen nodig zijn, is het noodzakelijk om ze te herkennen als onderdeel van het daksysteem, dat dient om het gebouw te beschermen tegen atmosferische neerslag.
De afvoer krijgt de rol toegewezen van een "voertuig", dat zo snel mogelijk van het dak, de muren en de fundering van het huis moet worden verwijderd en zo ver mogelijk van de vochtige omgeving - smelt- en regenwater.
Fouten in de vorm van weglatingen of oppervlakkige overweging van de afvoer bij het ontwerpen van een huis bedreigen verdere problemen met herontwikkeling, waardoor bouw- en afwerkingswerkzaamheden in de eerste plaats gecompliceerd worden, zowel in het gebouw zelf als in de inrichting van het aangrenzende gebied.
Dat is de reden waarom in het stadium van het plannen van de bouw van een woongebouw het interne afvoersysteem moet worden uitgewerkt samen met gasvoorziening, watervoorziening en sanitaire voorzieningen.
Functioneel doel van de afvoer
Laten we eens kijken wat een interne en externe afvoer is, wat hun rol en fundamenteel verschil van elkaar is in een woongebouw.
Om dit te doen, moet u beginnen met het hoofddoel van de afvoer als technische constructie, namelijk het afvoeren van regen- en smeltwater van het dak van een woongebouw.
Maar aangezien we in een klimaatzone leven, die wordt gekenmerkt door seizoensveranderingen in weersomstandigheden, worden de eisen voor een probleemloze werking het hele jaar door aan de afvoer gesteld.
Dus, met scherpe veranderingen in de buitentemperatuur, is het interne afvoersysteem het handigst en praktischst.
Advies! Als er een traditioneel schuur- of zadeldak wordt ontworpen, is het goedkoper om een elektrisch verwarmingssysteem voor de externe afvoer te ontwerpen.Als het dak plat (bediend) is, verdient het de voorkeur om een intern afvoersysteem aan te brengen.
Er moet ook worden opgemerkt dat interne drainagesystemen geschikter zijn voor platte daken, aangezien de trechter van de interne drainage zich ook in de bouwconstructie bevindt.
Als het dak een andere vorm heeft (enkelvoudig, puntgevel, gebroken, puntgevel of tent), dan moet het voor de opstelling van een afvoer met een interne locatie anders worden ontworpen of moet er een extern afvoersysteem worden aangebracht.
Een onderscheidend kenmerk van de afvoer in het gebouw
Het interne afvoerapparaat in een gebouw is een waterafvoersysteem, betrouwbaar beschermd tegen klimaat- en temperatuurveranderingen, dat zich niet buiten, maar binnen de bouwconstructie bevindt.
Advies! De beste opties om dit te regelen dak drainage systeem - dit is de installatie in een enkele stijgbuis van de badkamer, parallel aan de rioolbuis of het ventilatiesysteem, waardoor de warmteoverdracht verder zal toenemen, en het afvalwater in een dergelijk systeem zal niet bevriezen.
Een wezenlijk verschil tussen de twee dakgoten ligt ook in de materialen voor productie. Het buitensysteem moet bovendien worden beschermd tegen de gevolgen van neerslag. In de regel is dit een gegalvaniseerd metaal dat bestand is tegen corrosie en waarvan de kosten vrij hoog zijn.
Bovendien is het externe dakafvoersysteem gevoelig voor schade als de afvoer in de winter bevriest, en is het ook onderhevig aan mechanische belasting door zijn openheid - deuken, indringing door onzorgvuldige behandeling.
Het interne afvoersysteem is vrij van het probleem van bevriezing en fysieke schade, en stelt ook minder eisen aan materialen. Buizen van kunststof, metaal, asbest, PVC en gietijzer zijn geschikt voor de plaatsing.
Het ontwerp van het interne afvoersysteem vanaf het dak
Constructief bestaat het smelt- en hemelwaterafvoersysteem uit drie delen:
- Bovenste deel (stroomgebied);
- Intern deel (stijgbuis);
- Onderste deel (uitlaat).
Het bovenste deel van het systeem is niets meer dan een trechter met een beschermkap in de vorm van een rooster of krat, die voorkomt dat grof vuil (takken, bladeren) naar binnen kan.
De trechters van de binnenafvoer worden op het laagste punt van het dakvlak geplaatst en worden luchtdicht aangesloten op de afvoerleiding.
Binnenste deel afvoer vanaf het dak is een verticaal geïnstalleerde afvoerpijp, in de volksmond een "stijgbuis" genoemd, die het gebouw binnengaat en dient om water van het dak van het gebouw te laten stromen.
Het onderste deel, de uitlaat genoemd, dient om water uit het afvoersysteem te verwijderen, hetzij in het regenwaterriool of buiten het huis.
Berekeningen voor het regelen van een trechter
Volgens de huidige regelgeving wordt het aantal afvoertrechters op het dak berekend op basis van de norm dat één regenpijp niet groter mag zijn dan 250 m². dak oppervlak.
Veel hangt echter af van de ontwerpkenmerken van zowel het dak zelf als de neerslagintensiteit voor een bepaald gebied. Op basis hiervan wordt het debiet van de drain, de diameter van de drainbuizen en het volume van het hemelwaterriool berekend, indien het project hierin voorziet.
Voorbeeld: De gemiddelde neerslagsnelheid voor dit gebied is 75 mm per uur. Als de trechter is ontworpen voor een debiet van 6,45 l / s, dan kan hij effectief water opvangen van een plat dak met een oppervlakte van respectievelijk 300 m2, hij heeft een binnenpijp nodig met een diameter van 82mm.
Als de efficiëntie van de trechter groter is (10,72 l / s), dan zijn er leidingen nodig voor een interne afvoer met een diameter van 160 mm, en het hele systeem kan tot 510 m 2 van het dak bedienen.
Het installeren van een dakgoot in een gebouw
Het eerste dat u moet onthouden, is dat elk technisch systeem moet kunnen worden onderhouden. Dit betekent dat het leggen van regenpijpen moet worden uitgevoerd in verbindingsschachten of -kanalen die vrije toegang bieden voor onderhoud.
De voorgeschreven hoogte van de revisies op de stootborden is 1 meter vanaf het vloeroppervlak.
Installatie van een afvoer in het gebouw wordt uitgevoerd volgens het volgende schema:
- Primaire markering van plaatsen voor het installeren van armaturen voor regenpijpen (stijgbuis);
- Berekening van het uitgangspunt van de stijgbuis naar de dakplaat;
- Bepaling van het uitgangspunt van de opvangtrechter;
- Gaten boren voor montage;
- Installatie van bevestigingsmiddelen geleverd door de buizenfabrikant (PVC, gietijzer, asbest - hebben allemaal verschillende bevestigingsmiddelen);
- Installatie van een afvoerleiding (aansluiting op een regenwaterriool of afvoer buiten de woning);
- Afdichting van de uitlaat met isolerende plastic materialen die bestand zijn tegen temperatuurveranderingen;
- Installatie en bevestiging van regenpijpen verticaal;
- Installatie van revisie op leidingen;
- Afdichten van alle verbindingen;
- Installatie van het verbindingsdeel van de opvangtrechter;
- voegafdichting;
- Afdichting van trechterhellingen van dakbedekking;
- Installatie van een klemflens en een beschermrooster van een opvangtrechter;
- Testen van de werking van het waterafvoersysteem.
De installatie moet onderaan beginnen (kelder, eerste verdieping) en omhoog gaan naar de laatste verdieping of zolder in contact met een plat dak. Tijdens de installatie moet rekening worden gehouden met temperatuurcompensatie van leidingmaterialen, waarbij openingen ontstaan.
Tip: De beste temperatuurgecompenseerde afdichtingsoplossing zijn rubberen afdichtingen.
Na het beëindigen van de werkzaamheden in het gebouw, is het noodzakelijk om de communicatieschachten of -kanalen af te sluiten met decoratieve panelen, waardoor het temperatuurregime in het systeem behouden blijft.
De moeilijkste fase van de installatie van de dakgoot is het werk op het dak. Moderne trechters zijn ontworpen om met elk dakbedekkingsmateriaal te werken, waardoor u de dichtheid van de verbinding het meest effectief kunt garanderen.
Het is alleen belangrijk om het type trechter te kiezen dat geschikt is voor een bepaald dakbedekkingsmateriaal.
Afhankelijk hiervan worden verschillende methoden voor het bevestigen van de trechter gebruikt - van lijmen tot klemmethoden met roestvrijstalen schroeven. In ieder geval is het aan het einde van het werk absoluut noodzakelijk om de effectiviteit van zijn werk te testen.
Als we het hebben over een woongebouw met meerdere verdiepingen, dan moeten de testresultaten worden weerspiegeld in een document zoals de Keuringswet interne riolering en afvoersystemen.
Dit document is vereist bij het verkrijgen van vergunningen voor de exploitatie van een woongebouw door de selectiecommissie.
De goot zelf is een belangrijk systeem om een gebouw te beschermen tegen overmatig vocht, dat niet kan worden verwaarloosd. Daarom herinneren we er nogmaals aan dat het ontwerp van een interne afvoer - SNiP, evenals gezond verstand, lang voor de start van de bouwwerkzaamheden wordt voorgeschreven.
Heeft het artikel je geholpen?