Het truss-systeem is uitgerust voor het leggen van het dakbedekkingsmateriaal en zorgt voor de sterkte en betrouwbaarheid van het dak dat wordt opgericht. Dit artikel beschrijft hoe de installatie van het spantensysteem wordt uitgevoerd en welke elementen (spantpoot, mauerlat, etc.) het bevat.

Het dak is een draagstructuur die een aantal functies vervult:

• Het neemt alle belastingen van buitenaf op zich, zoals het gewicht van het dak zelf en de elementen;
• Brengt de belasting van de kist en het daarop gelegde materiaal over naar de interne steunen en muren van het gebouw;
• Geeft het gebouw een esthetische uitstraling;
• Beschermt de zolder tegen de buitenwereld, enz.

Naar de belangrijkste vervoerders dak elementen spanten, kist en mauerlat kunnen worden toegeschreven.Bovendien bevat de ondersteunende structuur een aantal extra bevestigingsmiddelen, zoals rekken, dwarsbalken, afstandhouders, stutten en vele andere.

De sterkte en betrouwbaarheid van het dak wordt rechtstreeks beïnvloed door de ondersteunende structuur - het spantensysteem. Spanten zijn het belangrijkste dragende deel van de dakconstructie.

Het truss-systeem moet niet alleen bestand zijn tegen het gewicht van het dak zelf, maar ook tegen de sneeuwbedekking erop en de druk van windstromen, dus bij de berekening wordt rekening gehouden met kenmerken zoals het dakbedekkingsmateriaal en de klimatologische omstandigheden van het gebied.

Constructie van het truss-systeem

De stijfheid van het dakframe wordt gewaarborgd door de spanten aan elkaar te bevestigen, waardoor een sterk truss-systeem wordt verkregen. Om te voorkomen dat het dak door windvlagen wordt afgescheurd, moet het frame stevig worden verbonden met de doos van het gebouw.

Meestal worden bij de constructie van huisjes en landhuizen houten truss-systemen gebruikt, die zich onderscheiden door het gemak van fabricage en installatie.

Bovendien, als er fouten zijn gemaakt tijdens de constructie van de muren, is extra verwerking van de spanten vrij eenvoudig - inkorten, opbouwen, trimmen, enz.

Bij het installeren van het spantensysteem worden ook extra bevestigingsmiddelen gebruikt, zoals:

• schroeven;
• bouten;
• Nagels;
• Klemmen;
• Nietjes.

Naast bevestiging worden ze gebruikt om de draagstructuur van het dak te versterken.Dakdetails met elkaar verbonden, resulterend in een truss-truss, die is gebaseerd op driehoeken, de meest rigide geometrische figuur.

Bij het kiezen van het materiaal waaruit het truss-systeem zal worden gemaakt en gemonteerd, moet rekening worden gehouden met verschillende architecturale en structurele nuances van dit project.

Een belangrijke rol wordt ook gespeeld door brand en antiseptische impregnering van spanten, wat een directe invloed heeft op de levensduur van het dak.

Het spantensysteem, bestaande uit spantenpoten, is het belangrijkste dragende deel van het dak. Installatie van spanten wordt uitgevoerd onder een hoek die gelijk is aan de hellingshoek van de dakhellingen.

De onderste delen van de dakspanten worden ondersteund door de Mauerlat, waardoor u de belasting gelijkmatig over de buitenmuren kunt verdelen. De boveneinden van de poten van de spanten rusten op tussenbeslag of een balk onder de nok.

Van daaruit wordt de last via een stellingsysteem overgebracht naar de dragende binnenwanden.

Soorten spanten

De samenstelling van de hangende spanten:

1. Rafter been;
2. Rigel;
3. Zolder dekking.

Elementen van gelaagde spanten:

1. Mauerlat;
2. Rafter been;
3. bladerdeeg;
4. grootmoeder;
5. Stut.

Er zijn twee soorten spanten: hangend en gelaagd:

1. Hangende spanten hebben slechts twee punten van extreme steun (bijvoorbeeld op de muren van een huis zonder het gebruik van tussenliggende steunen), terwijl hun poten van de spanten buigen en samendrukken. Hangend ontwerp spanten creëert een ernstige barstende horizontale kracht die wordt overgebracht op de muren. Om deze inspanning te verminderen, wordt rekoefeningen gebruikt, met behulp waarvan de dakspanten worden verbonden.Het stuk wordt zowel aan de basis van de spanten geplaatst, die dan een vloerbalk worden, wat de meest gebruikelijke optie is voor mansardedaken, als op een grotere hoogte. . Een verhoging van de hoogte van de verlenging vereist een toename van het vermogen en de betrouwbaarheid van de bevestiging aan de spanten.
2. De installatie van gelaagde spanten wordt uitgevoerd in gebouwen met een dragende middenmuur of tussensteunen in de vorm van pilaren, waarvan de uiteinden op de buitenmuren rusten en het midden - op de steunen of de binnenmuur. De elementen van dergelijke spanten vervullen de functie van polsen en werken alleen om te buigen. Het ontwerp van gelaagde spanten is minder dan het gewicht van hangende spanten, vereist minder materiaalverbruik en dus lagere financiële kosten. Installatie van gelaagde spanten wordt uitgevoerd wanneer de steunen niet meer dan 6,5 m van elkaar verwijderd zijn. Bij het installeren van een extra steun kunnen gelaagde spanten een breedte van maximaal 12 m beslaan, en met twee steunen - tot 15 m.

Belangrijk: bij het plaatsen van een enkele dakconstructie voor meerdere overspanningen is afwisseling van gelaagde en hangende dakspanten toegestaan. Op plaatsen waar geen tussensteunen zijn, worden hangende spanten gebruikt en op andere plaatsen zijn ze gelaagd.

De poten van de spanten worden meestal niet rechtstreeks op de muren van het huis ondersteund, maar op een speciale balk, een Mauerlat genaamd. Het kan over de gehele lengte van het huis worden geplaatst of alleen onder de spanten worden geplaatst.

In het geval van houten constructies wordt een balk of blok gebruikt als mauerlat, de bovenste kroon van het blokhut.

In het geval van metselwerkmuren is de maurlat een balk die gelijk met het binnenoppervlak van de muur is geïnstalleerd, beschermd door een uitsteeksel van het metselwerk van buitenaf. Tussen de baksteen en de mauerlat moet een laag waterdichtingsmateriaal worden gelegd, bijvoorbeeld dakbedekkingsmateriaal in twee lagen.

Handig: in het geval van een kleine breedte van de spantpoten kunnen ze na verloop van tijd doorzakken. Om dit te voorkomen, wordt een speciaal rooster gebruikt dat bestaat uit een dwarsbalk, een rek en stutten.

In het bovenste deel van de spantenconstructie wordt, ongeacht het type dak, een run gelegd die de spanten of spanten met elkaar verbindt.

Op deze baan wordt de daknok vervolgens voorzien. Op die plaatsen waar geen dragende muren zijn, rusten de hielen van de poten van de spanten op langsbalken met voldoende kracht - zijliggers.

Hun afmetingen zijn afhankelijk van de werkelijke belasting.

Installatie van het spantensysteem

De hellingshoeken van de dakhellingen worden bepaald door de ontwikkelaar, rekening houdend met het type gebouw en het doel van de zolderruimte.

Tegelijkertijd moet er ook aan worden herinnerd dat het gekozen materiaal voor dakbedekking ook de hellingshoek beïnvloedt:

• Bij rolcoaten is de aanbevolen hellingshoek 8 tot 18º;
• Wanneer bedekt met platen asbestcement of dakstaal - van 14 tot 60º;
• Bij het bedekken van het dak met tegels - van 30 tot 60º.

Nadat de dragende muren van het huis zijn opgetrokken, begint de installatie van het spantensysteem. Meestal verschilt het spantensysteem van een gehakt houten huis aanzienlijk van de truss-systemen van huizen gemaakt van bakstenen, schuimbetonblokken en houten huizen met panelen of kozijnen. Deze verschillen zijn behoorlijk groot, zelfs met dezelfde vorm, type en type dak.

De belangrijkste elementen van de draagconstructie zijn de kist en dakspanten. Het dak zelf is slechts het buitenste deel van het dak, gelegd op een draagconstructie, die bestaat uit een lat en dakspanten.

Voor de vervaardiging van spanten, ongeacht het type constructie, wordt aanbevolen om een ​​materiaal te gebruiken met een doorsnede van 200x50 of 150x50 mm.

Voor de vervaardiging van de latten van de meeste coatings worden platen en staven gebruikt, waarvan de afmetingen 50x50 (40x40) of 150x25 (100x25) mm zijn. De afstand tussen de poten van de spanten is gemiddeld 90 cm.

Bij een dakhelling van meer dan 45º wordt deze afstand vergroot tot 100-130 cm, en bij het bouwen in gebieden met veel sneeuwval wordt deze teruggebracht tot 60-80 cm.

Voor een nauwkeurigere berekening van de helling van de spantpoten moet rekening worden gehouden met hun dwarsdoorsnede en de afstand tussen aangrenzende steunen (staanders, nokloop, stutten) van de ondersteunende structuur, evenals het type materiaal dat wordt gebruikt om te bedekken het dak.

In geval van stijfheid in het vlak van de benen spanten rechtstreeks geleverd door de spanten, wordt de weerstand tegen windbelastingen die afkomstig zijn van de zijkant van de gevel (tong) verzekerd door het vereiste aantal diagonale schoren te installeren.

Als dergelijke verbindingen kunnen planken van 3-4 cm dik worden gebruikt, die worden genageld aan de basis van het uiterste been van de spant en in het midden van het aangrenzende been.

Dakspanten zijn het belangrijkste element van het spantensysteem, omdat daarop de hoofdbelasting van het dak valt.

Daarom is het noodzakelijk om te berekenen en te monteren hoe het truss-systeem zelf zorgvuldig en vakkundig moet zijn, zodat het dak zo lang en efficiënt mogelijk meegaat.

Heeft het artikel je geholpen?