Dit artikel gaat over dakverwarming. We zullen ontdekken waarom de bijbehorende systemen nodig zijn en hoe ze zijn ingericht.
Bovendien moeten we precies uitzoeken waar de elementen van verwarmingssystemen zijn gemonteerd en op welke waarden van thermisch vermogen kan worden gebaseerd bij het ontwerpen ervan.
Waarom is het nodig
Een van de gebruikelijke kenmerken van het stadslandschap in de winter en de lente zijn enorme ijspegels die aan de dakrand en aan dakgoten hangen. Waar komen ze vandaan?
Er zijn twee redenen voor hun uiterlijk:
- Dooien en buiten het seizoen worden gekenmerkt door dagelijkse schommelingen in de luchttemperatuur rond nul.Overdag in de zon smelt de sneeuw intensief, 's nachts vriest het.
- Voor de zgn "warme" daken worden gekenmerkt door smelten sneeuw zelfs bij lage (tot -10C) temperaturen. De reden voor overmatige verwarming van het dak is warmtelekkage van de zolder of zolder eronder.
Eigenlijk zijn alle verwarmingssystemen ontworpen om het ijs op het dak te bestrijden: ze smelten het ijs en zorgen voor een ongehinderde uitstroom van smeltwater.
Wat is er mis met ijs op het dak?
- Het meest voor de hand liggende gevolg van ijsvorming is het gevaar van vallende ijspegels en ijsgroei. Het vallen van een stuk ijs met scherpe randen van een hoogte van vijftien tot twintig meter kan, weet je, veel overlast veroorzaken.
- Bevroren afvoeren breken vaak onder het gewicht van het ijs. Dit is niet alleen gevaarlijk voor voorbijgangers: het herstellen van dakgoten kost best veel geld.
Let op: het verwijderen van een grote sneeuwmassa van het dak kan ook het horizontale gedeelte van de afvoer beschadigen.
Om dit probleem op te lossen, worden sneeuwvangers op dakhellingen gemonteerd - kunstmatige obstakels die over de helling worden geïnstalleerd.
- IJspluggen in afvoeren voorkomen dat het water wegloopt, die daardoor onder de hellend gelegde dakelementen doorstroomt.
- Ten slotte zet water, zoals u weet, uit wanneer het stolt.. Wanneer dit gebeurt in de poriën en scheuren van een zacht dak, tussen elementen van een tegel-, leisteen- of metaalcoating, is het resultaat voorspelbaar: vroeg of laat krijgen we een lek.
De voor de hand liggende oplossing is om periodiek de daken schoon te maken. De oplossing is echter niet perfect: werken op hoogte met ijs op het dak is extreem gevaarlijk en het dak zelf is vrij gemakkelijk te beschadigen.
Het apparaat van verwarmingssystemen
Ondanks het ooit door de burgemeester van St. Petersburg geopperde initiatief om met een laser de ijsaangroei af te snijden, sloeg dit idee niet aan. Het heeft zijn bestaansrecht bevestigd door jarenlang te oefenen met een veel eenvoudiger te implementeren schema: het leggen van een hermetisch geïsoleerde verwarmingskabel in alle probleemgebieden.
De elektrische stroom die door een geleider met hoge weerstand stroomt, zorgt voor verwarming van de schaal - zwak, absoluut veilig voor alle daken, inclusief dakleer, maar voldoende voor het smelten van ijs en sneeuw.
Stapelzones
Waar worden dakverwarmingssystemen geïnstalleerd?
- Langs de rand van het dak. De verwarmingskabel voorkomt dat er zich ijs op vormt: deze veranderen in water en worden via goten onschadelijk afgevoerd. Het verwarmingselement kan in één lijn langs de rand of in een slang worden gelegd.
Handig: de kabel die aan de rand van de helling wordt gelegd, wordt vaak beschermd tegen accidentele schade en puin met gegalvaniseerde staalplaat en andere dakbedekkingsmaterialen met een voldoende hoge thermische geleidbaarheid. De oplossing is redelijk rationeel, maar een deel van de kracht wordt verspild.
- 22222222 De afvoeren zelf hebben natuurlijk ook verwarming nodig - zowel horizontale als verticale delen. Anders zal geleidelijk bevriezend water hun speling snel tot nul verkleinen.
- Een andere problematische plaats zijn de valleien (binnenhoeken tussen aangrenzende hellingen). En daar worden vaak ijsgroei gevormd die gevaarlijk is voor de toestand van het dak.
Kabel soorten
Als het werkingsprincipe voor alle verwarmingskabels hetzelfde is, kan hun apparaat in detail behoorlijk verschillen.
resistief
Deze implementatie is de eenvoudigste: een of twee geleidende kernen worden beschermd door isolatie - dat is het hele apparaat.
Resistieve verwarmingskabel is vrij goedkoop; bij het kopen ervan is het echter de moeite waard om enkele nuances te overwegen.
- De tweeaderige kabel heeft een vaste lengte en wordt geselecteerd op basis van het vereiste elektrische vermogen. Je kunt het niet knippen: je berooft het verwarmingselement van de jumper tussen de twee kernen en het zal niet gemakkelijk zijn om het te herstellen terwijl het strak blijft.
- Wanneer de lengte van een enkeladerige kabel verandert, verandert ook de elektrische weerstand, en daarna de stroom bij een constante spanning en de mate van verwarming.
- De resistieve kabel verwarmt met een constant vermogen over de gehele lengte. Als het overlapt (bijvoorbeeld wanneer er veel sneeuw valt en de sluiting beschadigd is), kan het doorbranden.
Zelfinstellend
Dit type verwarming is merkbaar duurder; hun kwaliteiten maken het verschil in kosten echter ruimschoots goed. Hoe wordt een zelfregelende kabel gemaakt?
Binnen het hermetische vlechtwerk zijn twee stroomvoerende draden over hun gehele lengte gescheiden door een inzetstuk gemaakt van een mengsel van een polymeer met een hoge thermische uitzettingscoëfficiënt en kolenstof.
Bij verhitting zet het inzetstuk uit; tegelijkertijd, als gevolg van een toename van de afstand tussen de deeltjes geleidende steenkool, neemt de weerstand toe en neemt de stroom die er doorheen vloeit af. Hierna neemt ook het thermisch vermogen van dit gedeelte af. Bij afkoeling wordt het proces omgekeerd.
Wat krijgen we dankzij zo'n apparaat?
- Winstgevendheid. Waar het koud is, warmt de kabel meer op. Warme gebieden verminderen het stroomverbruik aanzienlijk.
- Fout tolerantie.Met een overlap of gewoon een goede thermische isolatie stopt het kabelgedeelte gewoon met opwarmen.
Specifieke kracht
Door welke waarden van elektrisch vermogen moet u zich laten leiden?
- Voor een dakoppervlak met goede thermische isolatie is een vermogen van 250-350 W/m2 voldoende.
- Voor een “warm” dak loopt het specifieke vermogen op tot 400 W/m2: er vormt zich veel meer ijs op.
- Voor dakgoten met een goede thermische isolatie is de behoefte aan thermisch vermogen 30-40 watt per strekkende meter.
- "Warme" daken hebben meer waarden: 40-50 watt voor plastic dakgoten en 50-70 voor metalen dakgoten.
Let op: wees niet bang voor overmatig stroomverbruik. Dakverwarming werkt gemiddeld maximaal drie weken per jaar. Bij gebruik van zelfregulerende kabel- en thermische regelsystemen is het gemiddelde stroomverbruik veel lager dan het nominale.
Conclusie
We gaan ervan uit dat onze kennismaking met een ongewoon verwarmingssysteem plaatsvond. De video in dit artikel biedt u aanvullende informatie over dit onderwerp. Succes!
Heeft het artikel je geholpen?